en

Η σιωπηλή εξαφάνιση της λίμνης Στυμφαλίας!

TF1Πού είσαι Ηρακλή, έλα με το ρόπαλό σου, ο δέκατος τρίτος άθλος σε περιμένει! Έλα να ξαναδώσεις ζωή στη Στυμφαλία!

Στις 14 Σεπτεμβρίου 2017 στην Αγορά Αργύρη πραγματοποιήθηκε η διαβούλευση για την 1η αναθεώρηση του σχεδίου διαχείρισης των υδάτινων πόρων βόρειας Πελοποννήσου. Το στρατηγικό σχέδιο διαχείρισης λεκανών απορροής είναι το βασικό εργαλείο, που πρέπει να χρησιμοποιεί το κράτος, για να μάθει την υπάρχουσα κατάσταση στα υδατικά αποθέματα (λιμναία, τρεχούμενα, υπόγεια), τις δυνατότητες αξιοποίησης και προστασίας των υδατικών αποθεμάτων, τον εμπλουτισμό τους κλπ.

Κάθε έργο, που επηρεάζει τα υδατικά αποθέματα σε κάθε μορφή τους, πρέπει να εξετάζεται με βάση το στρατηγικό αυτό σχέδιο. Κάθε γεώτρηση για ύδρευση ή άρδευση, κάθε φράγμα, δρόμος, υδροηλεκτρικό έργο, αμμοληψία, ίδρυση ξενοδοχείου, βιολογικού καθαρισμού, εργοστασίου κλπ., πρέπει να συντάξει μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων με βάση το σχέδιο αυτό και του τρόπου που το έργο αναμένεται να επιδράσει στα υδατικά αποθέματα.

Η ΟΙκολογική ΚΙνηση ΠΑτρας παραβρέθηκε στην ημερίδα διαβούλευσης με διάθεση να μάθει και να βοηθήσει όπου μπορεί με τις ιδέες της. Αναδείξαμε με παρέμβασή μας το γεγονός ότι ο υπό αναθεώρηση στρατηγικός σχεδιασμός δεν αξιοποιείται επαρκώς μέχρι σήμερα, γιατί υπάρχει έλλειψη πολιτικής βούλησης να συγκρουστεί με τις παγιωμένες νοοτροπίες και τα μεγάλα και μικρά οικονομικά συμφέροντα. Η έλλειψη πολιτικής βούλησης συνήθως εκφράζεται με την υποστελέχωση των υπηρεσιών, που προβλέπεται να λειτουργούν, αλλά και με τη μη χρηματοδότησή τους. Παράδειγμα η λειτουργία του θεσμοθετημένου δικτύου παρακολούθησης της ποιοτικής και ποσοτικής κατάστασης των επιφανειακών και υπόγειων υδατικών αποθεμάτων, που ουσιαστικά δεν λειτουργεί λόγω και μη κατάλληλης και επαρκούς στελέχωσης του αλλά και με τη μη χρηματοδότηση του. Μια παγιωμένη νοοτροπία, που υπάρχει στον τρόπο ποτίσματος των χωραφιών με τα πολυδάπανα σε νερό «κανόνια», δεν αγγίζεται καθόλου, παρόλο που η γεωργία απορροφά το 80 με 90% των υδάτινων καταναλώσεων. Καμιά πρόβλεψη για αποδοτικότερες πρακτικές ποτίσματος, π.χ. με σταγονίδια.

Αλλά η «τρέλα» αναδεικνύεται, όταν τα μεγάλα αλλά και τα μικρότερα οικονομικά συμφέροντα έρχονται σε αντιπαράθεση με τους πολίτες, όπως αποκαλύφθηκε από τη συζήτηση – αντιπαράθεση, που έγινε ανάμεσα στον δήμαρχο Σικυωνίων (πρώην Στυμφαλίας) και τον πρόεδρο της ΔΕΥΑ Κορίνθου. Ο δήμαρχος ζητούσε την ταχύτατη ολοκλήρωση του φράγματος του Ασωπού Κορινθίας, γιατί οι αγρότες και οι δημότες των παραλιακών περιοχών Κιάτου - Ξυλοκάστρου έχουν μεγάλο πρόβλημα με το υφάλμυρο νερό που αντλούν, λόγω διείσδυσης της θάλασσας από την υπεράντληση που γίνεται, αλλά και λόγω της μη αναπλήρωσης των υπόγειων αποθεμάτων.

Ο πρόεδρος της ΔΕΥΑ Κορίνθου αναφέρθηκε στον τρόπο λειτουργίας ενός μικρού ιδιωτικού υδροηλεκτρικού σταθμού, που ο ιδιοκτήτης του έχει βάλει μια δυο μικρές τσάπες να γυρνάνε στο βουνό πάνω από τη λίμνη Στυμφαλία και να διευθετούν τα ρυάκια, ώστε το νερό από τα χιόνια να μην πηγαίνει στη λίμνη, αλλά να κατευθύνεται στον υδροηλεκτρικό για την παραγωγή ενέργειας, που την πουλά στη ΔΕΗ. Το νερό όμως όλο το χειμώνα και την άνοιξη, τότε που είναι άφθονο, αντί να αποταμιεύεται στη Στυμφαλία και να αναπληρώνει τα υπόγεια αποθέματα, φεύγει στη θάλασσα και χάνεται.

Κερδισμένοι οι μέτοχοι του υδροηλεκτρικού και μερικοί αγρότες, που καλλιεργούν τα αποκαλυφθέντα χωράφια γύρω από τη λίμνη, που πια δεν υπάρχει ουσιαστικά, αλλά έχει σχεδόν χαθεί και έχουν μείνει ελάχιστοι καλαμιώνες. Χαμένοι όλοι οι άλλοι πολίτες, η λίμνη και ο υδροβιότοπος της!

Και ο δήμαρχος κάνει την πάπια, ζητά φράγματα κλπ., αλλά δεν ασχολείται με την αποξήρανση της λίμνης.
Έλα, …Ηρακλή, με το ρόπαλο, οι ανθρωπόμορφες όρνιθες καταστρέφουν τη λίμνη και όλοι οι υπόλοιποι περιμένουμε εσένα να μας σώσεις ξανά! Το ξέρω, είμαστε άξιοι της μοίρας μας, αλλά έλα για τα εγγόνια μας, αυτά δεν φταίνε σε τίποτα!



Μάκης Χαλκιόπουλος

Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση αποκαθιστά τη νομιμότητα.

Η Δημοτική Αρχή καλείται να εναρμονίσει την απόφασή της για τους πεζόδρομους του Ιστορικού κέντρου

 

TF2Το Δίκτυο Φορέων για την Προστασία από την Ηχορρύπανση (www.ixoripansistop.gr) χαιρετίζει την απόφαση (ΑΔΑ:Ω7ΣΡΟΡ1Φ-ΣΣΘ) της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, με την οποία ακυρώνει – μετά από προσφυγή συμπολίτη μας – την υπ. αριθμόν 243/2017 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πατρέων περί εγκρίσεως του Κανονισμού Χρήσεως πεζοδρόμων και πλατειών στο ιστορικό κέντρο των Πατρών ως προς το μέρος, κατά το οποίο δύνανται δι’ αυτής να παραχωρείται σε λειτουργούντα καταστήματα η ευχέρεια ανάπτυξης τραπεζοκαθισμάτων σε χώρο καταλαμβάνοντα τμήμα ή όλο της πλάτους 3,50 μέτρων ελευθέρας ζώνης οδεύσεως οχημάτων εκτάκτου ανάγκης και στο βαθμό που τελείται η εν λόγω κατάληψη.

 

Για το εν λόγω θέμα το Δίκτυο με ανακοίνωσή του τον Απρίλιο του 2017 είχε επισημάνει τις απαράδεκτες προσπάθειες ορισμένων στην Επιτροπή Ποιότητας Ζωής του Δήμου – στο πλαίσιο έγκρισης νέας Κανονιστικής απόφασης χρήσης πεζοδρόμων και πλατειών στο Ιστορικό Κέντρο της Πάτρας – να εμφανιστούν οδοί, όπως π.χ. η οδός Ηφαίστου, όχι ως πεζόδρομοι αλλά ως «κοινόχρηστοι χώροι», με αποτέλεσμα να αγνοούνται και να καταστρατηγούνται οι διατάξεις της υπουργικής απόφασης 52907 του 2009, σύμφωνα με την οποία το ελάχιστο πλάτος του ελεύθερου πεζόδρομου έχει οριστεί στα 3.5 μέτρα, προκειμένου να είναι εφικτή η διέλευση ασθενοφόρων, πυροσβεστικών κλπ οχημάτων εκτάκτου ανάγκης.

 

Είχαμε τότε δηλώσει ότι τασσόμαστε υπέρ της αυστηρής εφαρμογής των διατάξεων για την ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων και για λόγους μείωσης της ηχορρύπανσης και για λόγους ελεύθερης κίνησης των πεζών, καθώς και για λόγους διέλευσης οχημάτων εκτάκτου ανάγκης. 

 

Σήμερα καλούμε την Δημοτική Αρχή να συμμορφωθεί με την απόφαση αυτή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης και να πράξει τα δέοντα. Σε περίπτωση ολιγωρίας δηλώνουμε ότι θα είμαστε σε εγρήγορση για την προάσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών και τη νομιμότητα.

 

Οι Φορείς του Δικτύου για την Προστασία από την Ηχορρύπανση

  ΚΙΝΗΣΗ ΠΡΟΤΑΣΗ www.protasi.org.gr  

  ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΗΧΟΡΡΥΠΑΝΣΗΣ

  ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr

  ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΑΤΡΑΣ www.oikipa.gr

  ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ www.politesendrasei.gr

Τι θα ήθελα να είχα μάθει στο σχολείο

TF3Στη μέση της δεκαετίας του '90, που δίδασκα Φυσικές και Περιβαλλοντικές Επιστήμες στο Μαράσλειο Διδασκαλείο Μετεκπαίδευσης Εκπαιδευτικών Δ.Ε. του Πανεπιστημίου Αθηνών (από το 1985 μέχρι και το 2006, που το Διδασκαλείο – απερίσκεπτα και αψυχολόγητα – έκλεισε για οικονομικούς λόγους, ανακόπτοντας έτσι την πορεία του σοβαρότερου επιμορφωτικού κέντρου εκπαίδευσης στη χώρα μας), κάποιος δάσκαλος-φοιτητής μού έφερε ένα κείμενο του Δημήτρη Κουμάνταρου με τίτλο: «Τί θα ήθελα να είχα μάθει στο σχολείο».

Μελετώντας το κείμενο αυτό, έμεινα εμβρόντητος από την αμεσότητα, ιδεολογία και ποιότητα των μηνυμάτων του, αποφασίζοντας να το εντάξω, ως κοινωνικο-παιδαγωγική μαρτυρία αναφοράς, στο υλικό της διδασκαλίας μου, μέσω της επεξεργασίας του σε ομάδες εργασίας των φοιτητών μου.

Μάλιστα τη "μαρτυρία" αυτή συμπεριέλαβα στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου μου: «Οικο-Περιβαλλοντική Παιδαγωγική», που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1996 στην Αθήνα από τις εκδόσεις Χρ. Δαρδανού.

Μέχρι που πληροφορήθηκα ότι ο υπεύθυνος, σοβαρός και αξιοπρεπής αυτός δημοσιογράφος και πολίτης, με έντονη αντιδικτατορική δράση, που βασανίστηκε, απομονώθηκε και φυλακίστηκε στη διάρκεια της δικτατορίας, πέθανε πρόσφατα (19-3-2017) σε ηλικία 63 ετών.

Ο Δημήτρης Κουμάνταρος, φωτεινό υπόδειγμα μιας ολόκληρης γενιάς, έζησε ανιδιοτελώς, χωρίς να ζητήσει ανταλλάγματα, πρακτική ζωής που δεν τηρήθηκε από πολλά μέλη της γενιάς του. Και μάλιστα πρόσφατα πρωτοστάτησε στην πρωτοβουλία συλλογής υπογραφών από ανθρώπους που βασανίστηκαν και φυλακίστηκαν στη δικτατορία, για την μη έκδοση των 8 Τούρκων αξιωματικών, που κινδύνευαν από το σημερινό καθεστώς της Τουρκίας, πριν εκδοθεί η πρόσφατη σχετική απόφαση του Αρείου Πάγου.

Στην τελευταία δημόσια παρέμβασή του, έγραψε ότι ονειρευόταν ένα ξεσηκωμό συμμετοχής, έρευνας και διαλόγου, ενάντια στη διχαστική λογική, στο φανατισμό, στην προχειρότητα και ανευθυνότητα της ελληνικής κοινωνίας, στη μετάθεση ευθυνών, στην ατομοκρατία, καθώς και στην έλλειψη συνεργατικού - ομαδικού πνεύματος.

Κλείνοντας το κείμενο αυτό, in memoriam, στο Δημήτρη Κουμάνταρο, παραθέτω αυτούσια την επίκαιρη-συνταρακτική μαρτυρία του: «Τι θα ήθελα να είχα μάθει στο σχολείο», η οποία εμπεριέχει το πιο ουσιαστικό νόημα κάθε συμμετοχικής, βιωματικής και αξιακής παιδαγωγικής πράξης, που εξακολουθούν να αγνοούν οι κάθε είδους – θεσμικοί και πολιτικοί – υπεύθυνοι της κακοδαιμονίας του εκπαιδευτικού μας συστήματος.

 

Θα ήθελα να με είχαν διδάξει:

Να μαγειρεύω, να πλένω, να ράβω.

Να καλλιεργώ τη γη, να φροντίζω τα λουλούδια, να αρμέγω, να ψαρεύω.

Να χτίζω, να βάφω και να επισκευάζω τις οικιακές, υδραυλικές και ηλεκτρικές εγκαταστάσεις.

Να χειρίζομαι και να επιδιορθώνω μηχανήματα, αλλά και το ποδήλατο, το αυτοκίνητο, το ραδιόφωνο, το Video, το ψυγείο, τον ανεμιστήρα, το κομπιούτερ.

Να παρέχω στον εαυτό μου και στους άλλους πρώτες ιατρικές βοήθειες.

Να γνωρίζω ό,τι είναι γνωστό για την ερωτική, σεξουαλική συμπεριφορά του ανθρώπου, καθώς και την εξέλιξη, μέσα στο χρόνο και σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, των διαφορετικών ηθών, εθίμων και γνώσεων, γύρω απ' αυτήν και την ερωτική ζωή των ζώων.

Την ανίχνευση της επίδρασης και του ειδικού ρόλου στη ζωή, του ήλιου, της σελήνης, των άστρων, του φυσικού και κλιματικού περιβάλλοντος, της διατροφής, της εργασίας και του έρωτα.

Να παίζω μουσική.

Να μαθαίνω την ιστορία όλων των παλιότερων και σύγχρονων πολιτισμών πάνω στη γη, μέσα από την οπτική και ακουστική τους εικόνα, τη φύση τους, τους όρους εργασίας και διαβίωσής τους, τη μουσική, το χορό, τις τέχνες, τη θρησκεία και την κοινωνική τους συγκρότηση.

Ισότιμα, όλες τις σύγχρονες και παλιότερες αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις στη φιλοσοφία, στη θρησκεία, στην ηθική, στην επιστήμη και στην πολιτική. Γι’ αυτό θα μου άρεσε ένα σχετικό βιβλίο με τίτλο: «Εν οίδα, ότι ουδέν οίδα» και το ακόλουθο επίγραμμα στην πρώτη εσωτερική σελίδα: «Αν η αλήθεια ήταν πάντοτε, παντού, για το καθετί και για τον καθένα μία, οι άνθρωποι δεν θα ήταν τόσο ηλίθιοι να μη συμφωνήσουν στην από κοινού  αποδοχή της».

Ακόμα, όταν ήμουνα παιδί, θα ήθελα: Να μην διαχώριζαν τόσο απόλυτα την αναγκαία προετοιμασία μου για τη ζωή από την ίδια τη ζωή μου. Να μπορούσα, όσο μου το επέτρεπαν σταδιακά οι δυνάμεις μου, όχι μόνο να μαθαίνω, αλλά και "να κάνω".

Όπως εγώ είχα συναίσθηση της βιολογικής μου μειονεξίας απέναντι στους μεγαλύτερούς μου, να είχαν κι αυτοί συναίσθηση της βιολογικής τους υπεροχής απέναντί μου και να απέφευγαν την εξουσιαστική της κατάχρηση στο όνομα της αναγκαίας προς εμένα βοήθειας και συμπαράστασης.

Όταν έκανα κάτι "καλό", δηλαδή πέρα από τις προσδοκίες τους, να μη με εκθείαζαν τόσο πολύ. Κι όταν έκανα κάτι "κακό", δηλαδή κάτω από τις προσδοκίες τους, να μη με μάλωναν τόσο πολύ.

Να με μάθαιναν ότι η μοναδικότητά μου έγκειται όχι μόνο στα φυσικά πλεονεκτήματα και στις δυνατότητές μου, αλλά και στα φυσικά μειονεκτήματα και στις αδυναμίες μου. Ό,τι δεν είμαι, πρέπει ή μπορώ να ’μαι, ο πρώτος καλύτερος ή χειρότερος από τον οιονδήποτε. Να μη με υποχρέωναν να μοιάσω με κανέναν εκτός από εμένα.

Να μη μου δημιουργούσαν την ψευδαίσθηση ότι τα ’χω ή μπορώ να τα ’χω όλα, οδηγώντας με έτσι αργότερα, όταν αυτό φυσιολογικά διαψευδόταν, στην απογοήτευση και στην άρνηση του εαυτού μου. Σε μια απέλπιδα προσπάθεια απόκτησης αυτών που δεν είχα, είτε σε μια άρνηση αυτών που διέθετα.

Να μη μου προκαθόριζαν, με οποιονδήποτε τρόπο, το μέλλον ή τις πεποιθήσεις μου. Και να μην αισθάνονταν την ανάγκη να με εξοπλίσουν οπωσδήποτε με κάποιο ιδανικό, κάποια απόλυτη σιγουριά ή αλήθεια, που οι ίδιοι ή κάποιοι άλλοι δεν διέθεταν. Και να μην είχαν το θράσος, όταν αργότερα αυτό με το οποίο οι ίδιοι με είχαν εξοπλίσει διαψευδόταν, να μου πετάξουν χαιρέκακα στα μούτρα: "Δε στα ’λεγα εγώ;".

 

Δρ. ΑΡΤΕΜΗΣ Μ. ΑΘΑΝΑΣΑΚΗΣ, M.Sc., M.Ed.

Επίτιμος Σχολικός Σύμβουλος Φυσικών Αθήνας - Συγγραφέας

 

Η αρχαιότερη βελανιδιά της Ευρώπης είναι στην Ελλάδα!

TF1Στην Δεσκάτη Γρεβενών, μόλις δύο χιλιόμετρα από την πλατεία της μικρής κωμόπολης, βρίσκεται μια υπερ-αιωνόβια βελανιδιά, ηλικίας 1.300 ετών!

Πρόκειται για μία σπάνια, ποδισκοφόρο δρυ (quersus pedunculiflora), που, σύμφωνα με τους επιστήμονες που πραγματοποίησαν την δενδροχρονολόγησή του, φαίνεται να φύτρωσε περίπου το 720 μ.Χ.

Έχει διάμετρο 2,25 μέτρα και η περίμετρος του κορμού της, στο ύψους του στηθαίου, είναι 7,06 μέτρα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 658 μέτρων και το ύψος της ξεπερνά τα είκοσι τρία μέτρα. Το δένδρο, τόσο από το μέγεθος του κορμού του, όσο και από την παλαιότητά του, κίνησε το ενδιαφέρον του Δήμου Δεσκάτης.

Μια ομάδα από δασολόγους και ειδικούς επιστήμονες έλαβαν δείγματα από το δένδρο, έκαναν ειδικές μετρήσεις στους δακτυλίους του κορμού και μετά από μελέτη κατέληξαν, με απόκλιση σφάλματος 30-50 έτη, ότι η ηλικία της βελανιδιάς είναι 1.300 έτη.

Στη συνέχεια, κινήθηκαν άμεσα όλες οι απαραίτητες διαδικασίες και με απόφαση της αποκεντρωμένης διοίκησης Ηπείρου-Δυτικής Μακεδονίας, η υπεραιωονόβια βελανιδιά κηρύχθηκε «διατηρητέο μνημείο της φύσης», που έχει ιδιαίτερη επιστημονική, οικολογική, ιστορική και πολιτισμική αξία και μπορεί στο μέλλον να αποτελέσει πολύτιμο παιδαγωγικό και εκπαιδευτικό πόρο, που χρειάζεται ειδική φροντίδα και προστασία.

Απογραφή πελεκάνων στους υγροτόπους της Ελλάδας

TF2Πραγματοποιήθηκε η απογραφή των πελεκάνων τους υγροτόπους της Ελλάδας το Σάββατο 6 Μαΐου 2017. Στόχος της απογραφής, που συντονίστηκε από την Εταιρία Προστασίας Πρεσπών και την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία ήταν η εκτίμηση του μεγέθους του πληθυσμού των δύο ειδών πελεκάνων, τον αργυροπελεκάνο (Pelecanus crispus) και τον ροδοπελεκάνο (Pelecanus onocrotalus), που χρησιμοποιούν τους υγροτόπους της χώρας μας κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου. Ιδιαίτερα όσον αφορά στον αργυροπελεκάνο, ένα παγκοσμίως απειλούμενο είδος, για το οποίο η Ελλάδα φέρει μεγάλη ευθύνη, η απογραφή αναπαραγόμενων και μη-αναπαραγόμενων ατόμων θα βοηθήσει στην κατανόηση της δυναμικής των πληθυσμών του.

Παράλληλα καταγραφή πραγματοποιήθηκε και στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Συμμετείχαν η Αλβανία, το Μαυροβούνιο, η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Τουρκία και για πρώτη φορά φέτος η Ουκρανία. Είναι γνωστό ότι οι επιμέρους πληθυσμοί αργυροπελεκάνων όλων αυτών των χωρών αποτελούν έναν ενιαίο μεταπληθυσμό, που χρησιμοποιεί το δίκτυο των υγροτόπων αυτής της περιοχής του κόσμου για την κάλυψη των αναγκών του.

Για τους υγροτόπους του Εθνικού Πάρκου Κοτυχίου-Στροφυλιάς, ως σημαντικός τόπος διατροφής, ο Φορέας Διαχείρισης κατέγραψε ένα σημαντικό αριθμό παρουσίας ατόμων στη λιμνοθάλασσα Κοτυχίου και Προκόπου. Φέτος και για πρώτη φόρα πραγματοποιήθηκε στην Πελοπόννησο καταγραφή και στον ταμιευτήρα Πηνειού από τον υπογράφοντα.

Σε πανελλήνια εμβέλεια αποικίες έχουν καταγραφεί στην Πρέσπα, Αμβρακικό, Κερκίνη, Μεσολόγγι και Κάρλα, ενώ μια νέα αποικία αργυροπελεκάνων καταγράφηκε στη λίμνη Χειμαδίτιδα, η οποία βρίσκεται σε απόσταση μόλις 40 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από την Πρέσπα.

Επιμέλεια, φωτογραφίες: Διονύσης Μαμάσης 

Περιβαλλοντολόγος, M.Sc. Αειφορικής Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών, Ορνιθολογική έρευνα πεδίου  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Να σώσουμε τα μεγάλα πτηνά!

TF1Δύο νεκρά Όρνια, από τον τελευταίο πληθυσμό της Δυτικής Ελλάδας, εντοπίστηκαν τη βδομάδα μετά το Πάσχα στην περιοχή του χωριού Χρυσοβέργι, κοντά στο φαράγγι της Κλεισούρας του Εθνικού Πάρκου Λιμνοθαλασσών Μεσολογγίου – Αιτωλικού. 

Το τραγικό αυτό περιστατικό συνέβη μέσα στην αναπαραγωγική περίοδο, οπότε πιθανά ο θάνατος αυτών των πουλιών να σημαίνει και αργό θάνατο των νεοσσών στη φωλιά των πουλιών.
Καθώς πρόκειται πιθανότατα για δηλητηρίαση, ο κίνδυνος για τα υπόλοιπα Όρνια στο φαράγγι της Κλεισούρας, αλλά και στη δεύτερη αποικία στα Ακαρνανικά, τη μεγαλύτερη εναπομείνασα αποικία Όρνιων της Ηπειρωτικής Ελλάδας είναι πολύ μεγάλος!

Η Οικολογική Δυτική Ελλάδα έκανε έκκληση προς τις υπηρεσίες της περιφέρειας και της αστυνομίας και τους κατοίκους της περιοχής:

Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να βάζει κάποιος δηλητηριασμένα δολώματα. Η τιμωρία για όποιον προέβη σε αυτή την εγκληματική πράξη πρέπει να είναι αμείλικτη. Χρειάζονται εντατικές προσπάθειες για τη σωτηρία του τελευταίου πληθυσμού των μεγαλόπρεπων αυτών πουλιών. Ανάμεσα σε αυτά είναι και η λειτουργία ειδικού χώρου ("ταΐστρας"), ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος δηλητηρίασης. 

ΚΑΛΟΥΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ τους τοπικούς κατοίκους:

Σε περίπτωση εντοπισμού νεκρών Όρνιων ή οποιονδήποτε άλλων νεκρών ζώων, αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη ένδειξη δηλητηρίασης (π.χ. ανεξήγητη εξαφάνιση ποιμενικών ή άλλων σκυλιών), πρέπει να ενημερώνεται άμεσα ο Φορέας Διαχείρισης Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου στο τηλ. 26320 55094 και η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία στα τηλ. 210 8228704 & 210 8227937 και στο 6936 615842.

Τα άγρια ζώα και πουλιά είναι φυσικός πλούτος και στολίδι του τόπου μας. Η εξόντωσή τους με οποιοδήποτε τρόπο, και ιδίως με δηλητήριο, είναι πράξη βαθιά αντικοινωνική!

Σημείωση: Αρχές Απριλίου βρέθηκε νεκρό τσακάλι σε δρόμο στην περιοχή Ζαχάρως με αιτία θανάτου τη σύγκρουση με όχημα. Άρχισαν τα όργανα με τις γνωστές ανοησίες για «οικολόγους που απελευθερώνουν» και «πρόβλημα» των κτηνοτρόφων και τα συναφή. Αρκούμαστε να τονίσουμε ότι ο πληθυσμός των τσακαλιών είναι πολύ μικρότερος (εκτιμάται λίγο πάνω από 1000 σε όλη τη χώρα), μετά την εξόντωση που υπέστησαν ως «επιβλαβή» γύρω στο 1990. Τα τσακάλια είναι, στην Πελοπόννησο τουλάχιστον, και λίγα και ο ανώτερος θηρευτής από πλευράς θηλαστικών, η δε δίαιτά τους βασίζεται κυρίως σε ποντίκια, αρθρόποδα, πτώματα ακόμη και φρούτα. Είναι κινδυνεύον είδος και η διασπορά αστήρικτων φημών εις βάρος του είναι επίσης αντικοινωνική συμπεριφορά. 

Επιτέλους δεν μπορεί να ερημώσουμε τη φύση από κάθε άγρια ζωή, για να μη γίνουν ελάχιστες ζημιές, που επιπλέον, προβλέπεται να αποζημιώνονται!

Γιώργος Κανέλλης

Περιφερειακός σύμβουλος - Επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας

Ο φτερωτός κόσμος, Έρχονται οι πελαργοί

Εθνικό Πάρκο Υγροτόπων Κοτυχίου-Στροφυλιάς

 

 

TF1Επανειλημμένες φορές έχουμε αναφερθεί σε αυτό το όμορφο αποδημητικό είδος, που καταγράφεται στο Εθνικό Πάρκο. Ο λευκοπελαργός (Ciconia ciconia) έρχεται στη χώρα μας το Μάρτιο και αναχωρεί για το μεγάλο μεταναστευτικό ταξίδι για την Αφρική στα μέσα Αυγούστου με αρχές φθινοπώρου. 

 

Είναι πουλί με πολύ ανεπτυγμένη την ανθρωποφιλία και αισθάνεται μεγάλη ασφάλεια, όταν οι φωλιά του βρίσκεται κοντά στον άνθρωπο και δεν κινδυνεύουν οι νεοσσοί του να θηρευτούν από αρπακτικά πουλιά ή άλλα ζώα. Πελαργοφωλιές συναντάμε στις σκεπές και στους τρούλους των εκκλησιών, σε στύλους της ΔΕΗ και σε ψηλά κτίρια-δέντρα. 

 

Οι βιότοποι των πελαργών είναι κυρίως οι αγροτικές περιοχές με πρόσβαση σε υδάτινα οικοσυστήματα, όπως λίμνες, ρέματα, έλη, ορυζώνες, υγρολίβαδα και πλημμυρισμένες εκτάσεις. 

 

Το είδος θεωρείται απειλούμενο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σύμφωνα με την Κοινοτική Σύμβαση Ευρωπαϊκής Οδηγίας 79/409 και τη Σύμβαση Βόννης για τη διατήρηση των αποδημητικών ειδών της άγριας πανίδας, ενώ καταγράφεται και στον κόκκινο κατάλογο των πουλιών της Ελλάδας.

 

Η παρακολούθηση της μετανάστευσής τους πραγματοποιείται με τη μέθοδο των δορυφορικών πομπών, ενώ η γεωγραφική τους θέση αναφέρεται μέσω των συσκευών GPS. Με αυτή τη μέθοδο συλλέγονται στοιχεία για την πορεία τους, τις στάσεις για τροφοληψία, τη θέση ημερήσιας δραστηριότητας, τους διαδρόμους μετανάστευσης, τις περιοχές διαχείμασης και τις αιτίες θνησιμότητας. Οι πομποί καταγράφουν μέσω δορυφόρου πού βρίσκονται τα πουλιά, ενώ διαθέτουν ειδικούς αισθητήρες, που καταγράφουν και τη δραστηριότητά τους, εάν δηλαδή πετούν, εάν κοιμούνται ή εάν τρέφονται.

 

Επίσης οι ορνιθολόγοι μελετούν τη μετανάστευση του είδους με τη μέθοδο της δακτυλίωσης. Η δακτυλίωση πραγματοποιείται με την τοποθέτηση ενός πλαστικού δαχτυλιδιού (παραμένει δια βίου) με έναν κωδικό-αριθμό στο πόδι των νεαρών πελαργών, που παίζει το ρόλο του διαβατηρίου και συλλέγει τα στοιχεία σε τράπεζα δεδομένων. Με τη μέθοδο αυτή συλλέγονται πληροφορίες, προκειμένου να τους παρακολουθούν και να συγκεντρώνουν πληροφορίες για τη βιολογία και την οικολογία του συγκεκριμένου είδους.

 

Οι πελαργοί σηματοδοτούν τον ερχομό της άνοιξης. Τα «λελέκια» με τα μακριά πόδια, το ασπρόμαυρο χρώμα τους και οι κρότοι που κάνουν με το ράμφος τους αποτελούν ένα ζωντανό σύμβολο, που και φέτος έκαναν την εμφάνισή τους και ευελπιστούμε να τα απολαύσουμε στο Εθνικό Πάρκο.

Επιμέλεια, φωτογραφίες: Διονύσης Μαμάσης 

Περιβαλλοντολόγος, M.Sc. Αειφορικής Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών, Ορνιθολογική έρευνα πεδίου  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Created @ www.westweb.gr