en

ΟΧΙ ΣΤΑ ΟΡΥΧΕΙΑ ΒΩΞΙΤΗ ΣΤΗ ΜΕΓΑΡΙΔΑ!

TF2Η “Δελφοί – Δίστομον Α.Μ.Ε.” συμφερόντων Μυτιληναίου, προέβη μέσα στο τρέχον έτος, σε ενέργειες για σύσταση φακέλου και σύνταξη Μ.Π.Ε. (μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων), προκειμένου να λάβει τις απαραίτητες εγκρίσεις και τελικά την άδεια διερευνητικών γεωτρήσεων για την ανεύρεση κοιτασμάτων βωξίτη στην ευρύτερη περιοχή των Μεγάρων και στα Γεράνεια Όρη.  Η περιοχή έρευνας, συνολικής έκτασης 50.000 στρεμμάτων η οποία ξεκινά από την  Πάχη Μεγάρων, καλύπτει όλη τη Βαρέα φτάνει μέχρι την Κινέτα νότια και επεκτείνεται βόρεια, μέχρι τα Γεράνεια όρη πάνω από το Αλεποχώρι, σε προστατευόμενη περιοχή του δικτύου Natura 2000. 

 

Μέσα στην περιοχή αυτή περιλαμβάνονται: το προστατευόμενο δάσος των Γερανείων, καλλιέργειες, ελαιώνες, αμπέλια, φιστικόδεντρα, μελίσσια, πτηνοτροφεία, αρχαιολογικοί χώροι, χώροι πολιτιστικής αξίας, εκκλησίες, μοναστήρια και πολλοί οικισμοί. Έχει αποδειχθεί στην πράξη ότι τα μεταλλεία βωξίτη καταπατούν τους όρους αδειών λειτουργίας  για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και, αδιαφορώντας, προκαλούν μόλυνση, οικολογική καταστροφή, ερήμωση και ανεργία.  

 

 Η οικονομία των Μεγάρων ήταν πάντα δομημένη γύρω από την καλλιέργεια της γης, και την κτηνοτροφία. Στους καιρούς κρίσης, που η χώρα μας περνάει, ο Μεγαρίτης κατάφερε να κρατηθεί, επιμένοντας να στηρίζεται στον πρωτογενή τομέα και στην μεταποίηση των αγροκτηνοτροφικών προϊόντων.  Οι καλλιέργειες των οπωροκηπευτικών, τα φιστίκια μας (ΠΟΠ), το ελαιόλαδο, το κρασί των Γερανείων και τα αυγά Μεγάρων τρέφουν όλη την Αττική, διαθέτοντας ξεχωριστή αξία και ποιότητα. Το προστατευόμενο δάσος των Γερανείων είναι ο τελευταίος πνεύμονας της Δυτικής Αττικής, στον οποίο ζούν είδη υπό εξαφάνιση και φύονται ενδημικά είδη φυτών.

 

 Τα μεταλλεία βωξίτη, όπου και αν βρίσκονται, και σε ακτίνα  χιλιομέτρων από τις εγκαταστάσεις τους, πνίγουν την περιοχή με σκόνη και κόκκινη λάσπη, η οποία είναι το στερεό απόβλητο της επεξεργασίας του βωξίτη. Χαρακτηρίζεται από τις υψηλές συγκεντρώσεις της σε βαρέα μέταλλα και είναι εμπλουτισμένη με ραδιενεργά στοιχεία, όπως το ουράνιο. Μεταλλεία βωξίτη ανά την Ελλάδα, εναποθέτουν αφιλτράριστο αυτό το στερεό απόβλητο στη θάλασσα (όπως γινόταν στην Αντίκυρα) και μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα. 

 

 Σύμφωνα με έρευνες, η κόκκινη σκόνη των αποβλήτων προσκολλάται σε φυτείες και είναι ιδιαίτερα επιβλαβής για την ανάπτυξη των γεωργικών προϊόντων, ενώ μειώνει και την αποδοτικότητα των καλλιεργειών, υποβαθμίζοντας την ποιότητά τους. Σε περιοχές εξόρυξης βωξίτη έχει παρατηρηθεί η αύξηση των αναπνευστικών νοσημάτων, καθώς και νοσημάτων του θυρεοειδούς αδένα ακόμα και σε παιδιά. Το κράτος αδυνατεί να τους ελέγξει

 

 Αποτελεί ψευδαίσθηση το να πιστεύει κάποιος ότι μπορεί να υπάρξει τέτοια δραστηριότητα συμβατή με την προστασία τόσο του Περιβάλλοντος όσο και των τοπικών συμφερόντων. Όταν γίνονται παρανομίες και το Συμβούλιο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων απλώς αλλάζει τους σχετικούς νόμους για να μην υπάρχει πρόβλημα, όταν καμία Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων δεν τηρείται και τα πρόστιμα απλώς δεν πληρώνονται χωρίς περαιτέρω συνέπειες, όταν γίνονται κακουργηματικές πράξεις και δεν ανοίγει μύτη, όταν τοξικές ουσίες απλώς αφήνονται να χύνονται στη θάλασσα ή σε ποτάμια και η αστυνομία απαγορεύει την πρόσβαση, για να μην μπορούν να συλλεχθούν στοιχεία, όταν ισχυρές εταιρείες μέσω διαφθοράς και παρασκηνιακών σχέσεων ελέγχουν τα πάντα και ανεβοκατεβάζουν δημάρχους και βουλευτές κατά βούληση, λαδώνοντας τους πάντες ή, αν δεν λαδώνονται, εξαπολύοντας εναντίον τους στρατιές τραμπούκων ή δικηγόρων, όποιος πιστεύει ότι μπορεί να αρκεστεί στην μελέτη των ΜΠΕ και στην διόρθωσή τους, ή που πιστεύει ότι θα γίνουν όλα όπως πρέπει και ότι σε περίπτωση που δεν τηρηθούν, θα έχει το νόμο μαζί του, πλανάται πλάνη οικτρά!

 

Τα διυλιστήρια σε Ελευσίνα και Κόρινθο, η Χαλυβουργική Ασπροπύργου, το πλήρως βιομηχανοποιημένο με βαριές και επικίνδυνες βιομηχανίες Θριάσιο Πεδίο, η μονάδα αποθήκευσης υγροποιημένου φυσικού αερίου στη Ρεβυθούσα, συνθέτουν ήδη ένα επιβαρυμένο και υποβαθμισμένο περιβάλλον για την ανθρώπινη ύπαρξη. Ανάμεσα σε αυτές τις τερατογενέσεις και την μόλυνση, τα Μέγαρα επέλεξαν ένα διαφορετικό δρόμο. 

 

Το παραγωγικό και αναπτυξιακό μοντέλο της περιοχής μας, ο  αγροδιατροφικός τομέας και ο τουρισμός - τα οποία προωθούνται με τόσο αγώνα από τον Δήμο και την Περιφέρεια από προγράμματα που ήδη έχουν υλοποιηθεί- και αφορούν την γεωργική ανάπτυξη της περιοχής μας, την υπεραξία των εγχώριων προϊόντων μας, την ανάδειξη του φυσικού κάλλους  της περιοχής , όλα αυτά θα καταστραφούν. Η ντόπια  γεωργία, η πτηνοτροφία, η μελισσοκομία, οι παραλίες και τα δάση θα αποδεκατιστούν. Είναι επιτακτική η ανάγκη της διαφύλαξης των Γερανείων και του δάσους τους, σε μια ήδη επιβαρυμένη και υπερκορεσμένη βιομηχανικά, Δυτική Αττική. 

 

 Οι επιπτώσεις όμως μιας τέτοιας εξόρυξης δεν θα βλάψουν μόνο τα Μέγαρα, αλλά θα επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό το Λουτράκι, τον Κορινθιακό Κόλπο, και όλες τις γύρω περιοχές.

  Εάν δεν αντιδράσουμε εγκαίρως και δυναμικά, θα βρούμε μια πόλη μολυσμένη και παιδιά να γεννιούνται με προβλήματα υγείας. Οι νέοι θα εγκαταλείψουν μαζικά τα Μέγαρα, αφού πλέον οι περιουσίες τους θα έχουν καταστραφεί και δεν θα μπορούν να τις εκμεταλλευτούν. Η ανεργία θα κορυφωθεί και η απαξίωση του πρωτογενούς τομέα θα είναι δεδομένη. Όταν αφαιμαχθεί πλήρως η περιοχή από το ‘’πολύτιμο’’ μετάλλευμα, θα έχει γίνει πλέον άγονη έκταση, θα είναι κρανίου τόπος!

Οι αντιδράσεις έχουν ήδη αρχίσει, οι συγκεντρώσεις πολιτών, που αντιτίθενται στα σχέδια αυτά, είναι μαζικές.

 

Όλοι ξέρουμε ότι σίγουρα ο αγώνας θα είναι μακρύς και σκληρός και ότι θα χρειασθεί ο καθένας. Είναι όμως το μικρό αντίτιμο, για να προστατέψουμε ό,τι αγαπάμε.

 

Γιώργος Παλαμάρης