en

ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΗ ΦΑΡΜΑ ΣΤΗΝ …ΕΡΗΜΟ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ!

TF1Το φετινό φθινόπωρο είναι από τα πιο περίεργα, που έχουμε δει: βροχές, καταιγίδες, πτώσεις της θερμοκρασίας και μετά πάλι λιακάδες, γαλάζιος ουρανός και καλοκαιρινός καιρός!!! Παρόλα αυτά σε λίγο τελειώνει και ο Οκτώβρης, η ώρα θα αλλάξει και η μέρα θα μας φαίνεται ακόμα …πιο μικρή απ’ ό,τι είναι στην πραγματικότητα, καθώς θα πλησιάζουμε προς το χειμώνα!

Εντούτοις, στο Νότιο ημισφαίριο, και συγκεκριμένα στην Αυστραλία, όπου τώρα έχουν Άνοιξη και βαδίζουν προς το καλοκαίρι, άρχισαν να φυτεύονται οι πρώτες …180.000 ντοματιές! Και, μάλιστα, αυτό συμβαίνει στην αφιλόξενη …έρημο της ηπείρου-χώρας σε ένα γιγάντιο φουτουριστικό πρότυπο θερμοκήπιο έκτασης 200 στρεμμάτων, το οποίο εγκατέστησε εκεί η εταιρεία Sundrop, υπολογίζοντας ότι θα παράγει 17.000 τόνους ντομάτας το χρόνο! 

Εκεί, λοιπόν, τα φυτά αναπτύσσονται μέσα σε ένα «οικολογικό» υπόστρωμα από αλεσμένα κελύφη κοκοφοίνικα, αντί για το συμβατικό υπόστρωμα από τύρφη, που ενοχοποιείται για βλάβες στο περιβάλλον. Επίσης, το πότισμα γίνεται με νερό, που παράγεται επιτόπου από μονάδα αφαλάτωσης, η οποία «ρουφά» θαλασσινό νερό από τον Κόλπο Σπένσερ της Νότιας Αυστραλίας μέσω ενός αγωγού δύο χιλιομέτρων.

Και αν και οι καλοκαιρινοί καύσωνες καθιστούν την περιοχή ακατάλληλη για συμβατικά συστήματα καλλιέργειας, ωστόσο στο φουτουριστικό αυτό θερμοκήπιο τα ζαρζαβατικά μπορούν να …δροσίζονται, καθώς μια εσωτερική επένδυση από χαρτόνι διαβρέχεται με θαλασσινό νερό! Αντίθετα, για τη θέρμανση του θερμοκηπίου το χειμώνα η εγκατάσταση χρησιμοποιεί σύστημα ηλιοθερμικής ηλεκτρικής ενέργειας, που χρησιμεύει ταυτόχρονα και για τη λειτουργία της μονάδας αφαλάτωσης!

Βέβαια, για τη δημιουργία της πρωτοποριακής αυτής φάρμας, χρειάστηκαν έξι χρόνια μελετών και πειραματισμών, όμως τώρα η Sundrop είναι πλέον αρκετά ικανοποιημένη, ώστε να σχεδιάζει παρόμοια θερμοκήπια στην Πορτογαλία, τις ΗΠΑ και σε μια ακόμα περιοχή της Αυστραλίας. Εξάλλου, θερμοκήπια, που υδροδοτούνται από μονάδες αφαλάτωσης, δοκιμάζονται επίσης και σε χώρες όπως το Ομάν, το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αν και το ηλεκτρικό ρεύμα που χρειάζονται προέρχεται στις περισσότερες περιπτώσεις από το δίκτυο.

Ο φτερωτός κόσμος - Ποταμογλάρονο

TF2Σχετικά μικρά ή μεσαίου μεγέθους λεπτοκαμωμένα θαλασσοπούλια με μακριές στενές και μυτερές φτερούγες, συνήθως μακριά και έντονα ψαλιδωτή ουρά και μακρύ και μυτερό ράμφος. Εξαιρετικά ικανά στην πτήση, μερικά μεταναστεύουν σε μεγαλύτερες αποστάσεις από οποιαδήποτε άλλα πουλιά. Πέταγμα ανάλαφρο και κομψό, με ελαστικά φτεροκοπήματα. Οι φτερούγες συχνά λυγισμένες στον καρπό. Συχνά φτερουγίζουν επιτόπου, για να βουτήξουν για ψάρια, αλλά δεν αερογλιστρούν και σπάνια κολυμπούν όπως οι γλάροι. Φωλιάζουν στο έδαφος συχνά σε αποικίες. Αυτά είναι τα γλαρόνια και η προστατευόμενη περιοχή του Εθνικού Πάρκου υγροτόπων Κοτυχίου-Στροφυλιάς έχει την τύχη να τα φιλοξενεί. 

 

Ποταμογλάρονο

Το ποταμογλάρονο (Sterna hirundo), παρόλο που μοιάζει με το χιονογλάρονο, με ιδιαίτερη προσοχή ξεχωρίζει. Πρόκειται για το πιο συνηθισμένο είδος γλαρονιού. Είναι εξαιρετικός ακροβάτης και φτεροκοπά αδιάκοπα και ανάλαφρα πάνω από τα υγροτοπικά οικοσυστήματα του Εθνικού Πάρκου. Παρατηρεί και καταγράφει τη λεία του, ενώ με ελεύθερη πτώση και με τη μύτη πάντα μπροστά πιάνει τα μικρά ψαράκια ή τις γαρίδες του. Το πτηνό μπαίνει μέσα στο νερό ολόκληρο και συνήθως το διακρίνουμε να αναδύεται με τη μπουκιά στο στόμα του. Περιστασιακά τρέφεται και με καρκινοειδή. 

Το μήκος είναι γύρω στα 34-37 εκατοστά περίπου με άνοιγμα φτερών 70-80 εκατοστά. Το ποταμογλάρονο έχει ευρεία αναπαραγωγική κατανομή με αποικίες στους περισσότερους παράκτιους και εσωτερικούς υγροτόπους από την περιοχή του Αράξου της Δυτικής Αχαΐας έως το Δέλτα Έβρου και σε αρκετά μεγάλα νησιά. Στις ίδιες περιοχές συναντάται και κατά τη μετανάστευση, ενώ ο ελλαδικός πληθυσμός εκτιμάται σε 1000 με 1500 ζευγάρια.

Φωλιάζει σε μικρές νησίδες ή σε θέσεις που βρίσκονται σε λουρονησίδες και αναχώματα ή νησίδες αλυκών. Συνήθως οι θέσεις αυτές είναι ελεύθερες από θηρευτές και ανθρώπινη όχληση. Τρία ζευγάρια φωλιάζουν σε νησίδες στη λιμνοθάλασσα του Πάπα και για πρώτη φορά διαπιστώθηκε το 2006 φώλιασμα τριών ζευγαριών στην Αλυκή Λεχαινών σε ανάχωμα, σύμφωνα με τα πουλιά της περιοχής Υγροτόπων Στροφυλιάς-Κοτυχίου του 2007. Κατά την αναπαραγωγική περίοδο τα ζευγάρια δέχονται ισχυρή θηρευτική πίεση από γλάρους, κορακοειδή και χερσαία θηλαστικά.

Διονύσιος Μαμάσης

 

Περιβαλλοντολόγος-Χαρτογράφος M.Sc. Αειφορική Διαχείριση Προστατευόμενων Περιοχών 6947938358, e-mail:  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Ένα περιβαλλοντικό βραβείο για την Περιφέρεια Δ. Ελλάδας

TF3Σε μια ωραία εκδήλωση, πραγματοποιήθηκε στις 19 Οκτωβρίου, στο  Ίδρυμα Ευγενίδου η 6η τελετή απονομής των «Ευρωπαϊκών Βραβείων Επιχειρήσεων για το Περιβάλλον – European Business Awards for the Environment και των Ελληνικών Βραβείων για το Περιβάλλον», στην οποία η  Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας έλαβε από τη Διεύθυνση Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (DG Environment) και τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Επιχειρήσεων Προστασίας Περιβάλλοντος (ΠΑΣΕΠΠΕ) το 2ο βραβείο Περιβάλλοντος στην κατηγορία των ΟΤΑ και ήταν η μοναδική Περιφέρεια που διακρίθηκε, μέσω της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού, για το «Γεωχωρικό Σχέδιο Περιβαλλοντικής Εποπτείας».

Το βραβείο παρέλαβε εκ μέρους της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας ο Αντιπεριφερειάρχης Ενέργειας και Περιβάλλοντος Νίκος Μπαλαμπάνης από τον Υπουργό Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτη Κουρουμπλή, ενώ παρέστησαν ο αναπλ. Υπουργός Περιβάλλοντος Γιάννης Τσιρώνης και ο πρώην Υπουργός Γιάννης Μανιάτης. Από την Περιφέρεια στην εκδήλωση εκτός του Αντιπεριφερειάρχη βρέθηκαν στελέχη και διευθυντές της Υπηρεσίας.

Να υπενθυμίσουμε πως η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας έχει λάβει ένα ακόμη βραβείο για το «Γεωχωρικό Σχέδιο Περιβαλλοντικής Εποπτείας», από τα Βραβεία Περιβαλλοντικής Ευαισθησίας ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ, που δόθηκαν σε εκδήλωση τον περασμένο Αύγουστο στη Ρόδο και επιδιώκουν να συμβάλουν στην προβολή και την αναγνώριση της έμπρακτης και αυξημένης περιβαλλοντικής ευαισθησίας.

 

 

Τι είναι το «Γεωχωρικό Σχέδιο Περιβαλλοντικής Εποπτείας»

Το «Γεωχωρικό Σχέδιο Περιβαλλοντικής Εποπτείας» είναι μια βάση γεωχωρικής πληροφορίας, που σκοπό έχει την δυνατότητα παρουσίασης και διάχυσης των αποτελεσμάτων από τους συστηματικούς ελέγχους της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού της ΠΔΕ στους πολίτες και φορείς μέσω της ιστοσελίδας της ΠΔΕ. 

Οι συστηματικοί έλεγχοι της ΠΔΕ έχουν ξεκινήσει το 2013 αρχικά σε όλους τους ΒΙΟΚΑ και έχουν ήδη επεκταθεί στη διερευνητική παρακολούθηση ποιοτικής κατάστασης στα υπόγεια υδατικά συστήματα και στα επιφανειακά υδάτινα σώματα στις περιοχές υφιστάμενων ΧΥΤΑ της Π.Δ.Ε., στον έλεγχο τήρησης των ορίων διάθεσης σε επιλεγμένα Υδατικά Συστήματα από παρακείμενες μεταποιητικές και βιομηχανικές μονάδες και στη συμπληρωματική εποπτική παρακολούθηση της ποιότητας των επιφανειακών υδάτων. 

Επίσης στο Γεωχωρικό Σχέδιο παρουσιάζεται η παρακολούθηση της ποιοτικής κατάστασης του αέρα σε αστικά κέντρα της ΠΔΕ (αρχικά στην πόλη της Πάτρας και στη ΒΙΠΕ) και οι θέσεις έργων αξιοποίησης υδατικών πόρων (γεωτρήσεις), οι αδειοδοτημένες κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις και τα ελαιοτριβεία ΠΔΕ.

Το «Γεωχωρικό Σχέδιο Περιβαλλοντικής Εποπτείας» είναι σε πιλοτική φάση, δυναμικό, και θα παρουσιαστεί στην ιστοσελίδα της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας τον Νοέμβριο του 2016.

Από την πλευρά μας ευχόμαστε πάντα τέτοια και, βεβαίως, συστηματική αξιοποίηση των εργαλείων αυτών, γιατί συχνά εκεί πάσχουμε: κάνουμε καλή αρχή, αλλά δεν επιμένουμε και δεν έχουμε συνέχεια.

 

Τριπλασιάστηκαν τα κιρκινέζια στα Λεχαινά!

Θεαματικά τα αποτελέσματα της δράσης προστασίας του πληθυσμού τους 

από το Φορέα Διαχείρισης Υγροτόπων Κοτυχίου – Στροφυλιάς

TF1Με χαρά ο Φορέας Διαχείρισης Υγροτόπων Κοτυχίου – Στροφυλιάς ανακοινώνει την επιτυχή έκβαση της Δράσης τοποθέτησης τεχνητών φωλιών για Κιρκινέζια, στα Λεχαινά Ηλείας! Τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά για την προστασία και αύξηση του πληθυσμού αυτού του σπάνιου πουλιού!

Το 2015, για την πιλοτική εφαρμογή του προγράμματος, επιλέχθηκαν τα δύο Δημοτικά σχολεία των Λεχαινών, όπου τοποθετήθηκαν 4 τεχνητές φωλιές, με στόχο την περιβαλλοντική ενημέρωση των μαθητών, αλλά και της τοπικής κοινωνίας γενικότερα. Τη χρονιά αυτή μετρήθηκαν περίπου 15 πουλιά, που σχημάτισαν 6-7 ζευγάρια και αντίστοιχες φωλιές.

 Το Μάρτιο του 2016, τοποθετήθηκαν επιπλέον 11 τεχνητές φωλιές στο κέντρο των Λεχαινών. Από αυτές οι 9 κατοικήθηκαν αμέσως μόλις τα πουλιά έφτασαν από την Αφρική. Η εντυπωσιακή επιτυχία των τεχνητών φωλιών, με ποσοστό πάνω από 80%, ξεπέρασε κατά πολύ τις προσδοκίες μας και μας γέμισε ικανοποίηση και ελπίδα για τη συνέχιση του προγράμματος και την αύξηση του πληθυσμού του μεταναστευτικού πουλιού. Επιπλέον, το 2016 κατοικήθηκε για πολλοστή φορά μια παλιότερη τεχνητή φωλιά του Προγράμματος Life, που είχε υλοποιηθεί την τριετία 2003-2006, και εντοπίστηκαν δεκατέσσερις φυσικές φωλιές στο κέντρο της πόλης. Στο σύνολο επιβεβαιώθηκαν 24 ενεργές φωλιές και μετρήθηκαν πάνω από 40 άτομα, τριπλασιάζοντας τον αριθμό των φωλιών αλλά και το μέγεθος του πληθυσμού μέσα σε έναν χρόνο!

 

Το Κιρκινέζι (Falco naumanni) είναι ένα μικρόσωμο γεράκι που ξεχειμωνιάζει στην Αφρική και έρχεται στην Ελλάδα την άνοιξη, για να φωλιάσει και να μεγαλώσει τα μικρά του. Η προσπάθεια προστασίας του είδους, που έχει ξεκινήσει εδώ και κάποια χρόνια, συνεχίστηκε δυναμικά, το 2015 και το 2016, από τον Φορέα Διαχείρισης. Σκοπός της δράσης είναι η παρακολούθηση της επιτυχίας των φωλιών και η τοποθέτηση περισσότερων κάθε χρόνο, ώστε να εδραιωθεί ένας σταθερός και αυξανόμενος πληθυσμός στα Λεχαινά, που πιθανότατα είναι και ο μοναδικός πληθυσμός της Πελοποννήσου.

 

Για την παρακολούθηση του πληθυσμού και την καταγραφή του φωλιάσματος των Κιρκινεζιών το προσωπικό του ΦΔΥΚΣ πραγματοποιεί εβδομαδιαίες επισκέψεις στην πόλη των Λεχαινών. Η παρακολούθηση φέτος ξεκίνησε από τις αρχές Μαρτίου 2016, όταν έφτασαν τα πρώτα πουλιά μετά τη μετανάστευσή τους. Επισκέψεις πραγματοποιήθηκαν σε πρωινές, μεσημεριανές αλλά και απογευματινές ώρες, ώστε να καταγραφεί η δραστηριότητα των πουλιών μέσα στην ημέρα.

Σε κάθε επίσκεψη οι παρατηρητές μετακινούνται με τα πόδια σε όλο το κέντρο της πόλης παρακολουθώντας και μετρώντας τα πουλιά με κιάλια. Επιπλέον, καταγράφεται η συμπεριφορά τους (χαμηλό πέταγμα πάνω από κτίρια, στάση σε κεραίες και σκεπές, ζευγάρωμα κ.λπ.), ώστε να εντοπιστούν οι πιθανές θέσεις φυσικού φωλιάσματος. Κατά την περίοδο της επώασης των αυγών (Απρίλιος), οι δύο γονείς αλλάζουν θέση κάθε τρεις ώρες και έτσι είναι δυσκολότερη η παρακολούθησή τους. Το Μάιο οι νεοσσοί έχουν εκκολαφθεί και οι γονείς επισκέπτονται εναλλάξ τη φωλιά κάθε 10 λεπτά, για να ταΐσουν τα μωρά τους. Αυτή είναι και η περίοδος κατά την οποία οι φυσικές φωλιές εντοπίζονται ευκολότερα. Τον Ιούνιο, τα νεαρά κιρκινέζια βγαίνουν πλέον από τις φωλιές και μαθαίνουν να πετούν και να τρέφονται μόνα τους. Τα εντοπίζουμε συνήθως σε σημεία κοντά και γύρω από τις φωλιές και συνήθως κάποιος από τους γονείς βρίσκεται εκεί κοντά, για να τα επιβλέπει.

 Σημειώνεται επίσης ότι ο ΦΔΥΚΣ συμμετείχε στην Πανελλήνια Καταγραφή του πληθυσμού του Κιρκινεζιού, που διοργανώθηκε από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία.

 

Οι γειτονιές και τα κτίρια για την τοποθέτηση των τεχνητών φωλιών επιλέχθηκαν μετά από επαναλαμβανόμενες επισκέψεις στα Λεχαινά κατά τις προηγούμενες χρονιές, καθώς και κοντά στις ήδη καταγεγραμμένες φυσικές φωλιές. Για την τοποθέτηση επιλέχθηκαν κατά προτεραιότητα οι βορινές προσόψεις κτιρίων και οι φωλιές κρεμάστηκαν όσο το δυνατόν ψηλότερα, κοντά σε στέγες, ώστε να προσεγγίσουν τις συνθήκες που επιλέγουν συνήθως τα κιρκινέζια για να φωλιάσουν.

Η επιτυχία της Δράσης οφείλεται, βεβαίως, και στο ενδιαφέρον και την καλή διάθεση που επιδεικνύουν οι κάτοικοι των Λεχαινών, οι οποίοι παρακολουθούν τα πουλιά και τις φωλιές προσφέροντας επιπλέον πληροφορίες και διευκολύνοντας τη δουλειά του ΦΔΥΚΣ. Ο Φορέας Διαχείρισης ευχαριστεί θερμά τους κυρίους Λογοθέτη και Παπανδρόπουλο για την προσφορά έξι φωλιών, το Δήμο Ανδραβίδας Κυλλήνης και τη ΔΕΗ, για την τοποθέτηση των τεχνητών φωλιών, καθώς και όλους τους κατοίκους των Λεχαινών για τη θερμή υποστήριξη και την καλή συνεργασία.

Ευελπιστούμε στη συνέχιση της Δράσης και το 2017, με την τοποθέτηση νέων φωλιών, για να στεγάσουν τους φετινούς νεοσσούς, που θα επιστρέψουν στα Λεχαινά την ερχόμενη Άνοιξη, για να γεννήσουν!

ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ «ΑΠΟΓΡΑΦΗ» ΤΗΣ ΧΛΩΡΙΔΑΣ ΤΗΣ ΓΗΣ!

 

TF2Ο Αύγουστος τελειώνει σε λίγο και μαζί του ολοκληρώνεται και το αγαπημένο μας καλοκαιράκι! Η ζέστη ήταν αφόρητη κάποιες μέρες του φετινού Ιουλίου, ο οποίος, «ειρήσθω εν παρόδω», ήταν ο θερμότερος μήνας(!) που έχει καταγραφεί από τότε που άρχισαν οι επίσημες μετρήσεις της θερμοκρασίας, (δηλ. τη δεκαετία του 1880)! Μάλιστα, οι …απανταχού κλιματολόγοι θεωρούν πλέον σχεδόν σίγουρο ότι το 2016 θα αποδειχθεί το πιο ζεστό έτος στην ιστορία(!) και ότι το γεγονός αυτό οφείλεται  λιγότερο στο φετινό ισχυρό φαινόμενο του Ελ Νίνιο και πολύ περισσότερο στην ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή.

Κατά τ’ άλλα οι Βραζιλιάνοι μάς εντυπωσίασαν με την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στο Ρίο, η οποία πραγματικά ήταν «μια ωδή» στην προστασία του περιβάλλοντος, σε μια χώρα που τα τελευταία δύο χρόνια έχει κάνει τεράστιες προσπάθειες για να περιορίσει την αποψίλωση του δάσους του Αμαζονίου, βασική αιτία για το φαινόμενο του θερμοκηπίου! Ιδιαίτερα συγκινητικές ήταν οι εικόνες, όπου οι συμμετέχοντες αθλητές (και οι 11.000!) φύτευαν από έναν σπόρο σε έναν ειδικό σωλήνα με χώμα, ώστε να δημιουργήσουν το δέντρο του μέλλοντος που θα δώσει ανάσα στον πλανήτη Γη!

Και πολύ σωστά έκαναν οι αθλητές, διότι, σύμφωνα με την πρόσφατη πρώτη ετήσια διεθνή έκθεση «Η κατάσταση των φυτών του κόσμου», που συνέταξαν 80 επιστήμονες των Βασιλικών Βοτανικών Κήπων Κιου της Βρετανίας, ένα στα πέντε είδη φυτών αντιμετωπίζει κίνδυνο εξαφάνισης! Τραγικό βέβαια, αφού από τα 390.000 είδη φυτών, που ομορφαίνουν τον πλανήτη μας, τουλάχιστον το 18% χρησιμοποιείται για τροφή και το 57% για φάρμακα, οπότε η πιθανή εξαφάνιση πολλών από αυτά αποτελεί απειλή για τη διατροφική ασφάλεια και την επάρκεια σε φάρμακα της ανθρωπότητας. Εκτιμάται, επίσης, ότι οι κυριότερες απειλές για τα φυτά είναι η καταστροφή τους από τις γεωργικές καλλιέργειες και την κτηνοτροφία (31%), η αποψίλωση των δασών για ξυλεία (21%) και οι κάθε είδους κατασκευές κτηρίων και υποδομών (13%)!

Εντούτοις, ακούγεται ενθαρρυντική η επισήμανση ότι στη Γη υπάρχουν ακόμη πολλές χιλιάδες άγνωστα είδη φυτών, σε τεράστιες περιοχές του κόσμου ιδίως στην Αφρική, στη Νότια Αμερική, στην Αυστραλία και στην Κίνα, τα οποία, όταν ανακαλυφθούν, μπορεί ίσως να ενισχύσουν την υπάρχουσα βιοποικιλότητα.

Εν αιθρία

Τον Αύγουστο του 1970 βρέθηκα στη Στοκχόλμη, για να παρουσιάσω το πρώτο μου βιβλίο. Η οργάνωση της εκδήλωσης ήταν εκ των ενόντων και αυτό σήμαινε πως δεν υπήρχαν λεφτά για ξενοδοχείο. Όμως έπρεπε να βρεθεί κάποιο κατάλυμα. Και ο μόνος χώρος δωρεάν διαμονής που βρέθηκε ήταν σε μια κατάληψη. Ρώτησα τον φίλο μου που έμενε εκεί κατά πόσο σίγουρη ήταν αυτή η κατάληψη, γιατί τα χαρτιά μου δεν ήταν αυτά που θα έπρεπε και στην Ελλάδα η χούντα ανθούσε.

Και η απάντησή του με άφησε ενεό«Είναι μια νόμιμη κατάληψη στο πλαίσιο της στεγαστικής πολιτικής του δήμου. Όπου υπάρχει ακατοίκητο σπίτι για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, θεωρείται πως ο ιδιοκτήτης δεν το χρειάζεται πια. Και η κατοικία είναι πάνω απ’ όλα ανθρώπινο δικαίωμα. Το ίδιο ισχύει και για τα χωράφια. Αν δεν τα καλλιεργείς, τα παίρνει ο γείτονας ή ο παραγείτονας. Η γη δεν είναι εμπόρευμα. Έχει αξία χρήσης και παράγει πλούτο».

Περίμενα η κατάληψη να ήταν κανένα ερείπιο. Ήταν μια μεγάλη βίλα με μεγάλο κήπο και μια πισίνα άδεια. Έμεναν καμιά δεκαριά άτομα και ένα ζευγάρι με ένα μωρό. Οι περισσότεροι φοιτητές. Όλα πεντακάθαρα και σε άψογη τάξη. Η ατμόσφαιρα εγκάρδια και όλοι τους είχαν μεγάλο ενδιαφέρον για την Ελλάδα. Λειτουργούσαν σαν κοινότητα και οι δουλειές ήταν μοιρασμένες. Φυσικά δεν έλειψε και η γενική συνέλευση και κλήθηκα να πάρω μέρος και εγώ. Όποιος έμενε στο σπίτι, έστω και λίγο καιρό, αποκτούσε τα ίδια δικαιώματα με τους άλλους.

Η κουβέντα ήταν γύρω από την οικολογική οργάνωση του σπιτιού. Και στο τέλος υπήρχε μια γενική οδηγία, να μην πετάμε μπουκάλες και εφημερίδες στα σκουπίδια, γιατί είναι πρώτες ύλες που ανακυκλώνονται. Επίσης να κοιτάμε πάντα τα προϊόντα που αγοράζονται να είναι οικολογικά και όχι από χώρες που έχουν δικτατορία. Όλα αυτά τα παραπτώματα τα είχα κάνει εγώ, γιατί η πολιτικοποίηση δεν μου είχε δώσει καμιά οικολογική συνείδηση.

Ας είναι καλά αυτά τα παιδιά. Από εδώ μυήθηκα στην οικολογία. Αλλά φυσικά, εκείνα τα χρόνια, δεν μπόρεσα να πείσω κανέναν. Απλά, μου βγήκε το κουσούρι πως πήγα στη Σουηδία, βρήκα μια γκόμενα και έγινα φυσιολάτρης. Κατά κάποιο τρόπο, αποστάτησα από τον επαναστατικό μαρξισμό-λενινισμό και πέρασα στους μικροαστούς.

Σήμερα η Σουηδία ανακυκλώνει το 99% των απορριμμάτων της. Ήδη από την πηγή γίνεται διαχωρισμός. Ακόμα και τα αποφάγια ανακυκλώνονται. Στην Ελλάδα το οικολογικό κίνημα δεν ευτύχησε. Οι λίγοι άνθρωποι που βρέθηκαν να έχουν γνώση του προβλήματος δεν βρήκαν μεγάλη απήχηση στην κοινωνία. Εν τούτοις ένα φωτάκι άναψαν. Ευθύνες βέβαια έχουν και τα κόμματα της Αριστεράς. Ποτέ δεν πήραν την οικολογία στα σοβαρά. Ο προσανατολισμός τους ήταν πάντα προς την εξουσία, την όποια εξουσία, και όχι στο χτίσιμο μιας άλλης κοινωνίας.

Μια οικολογική κοινωνία εκ φύσεως είναι αντιεξουσιαστική, γιατί λειτουργεί για την ευημερία των ανθρώπων. Και όπου τα οικολογικά κόμματα ή κινήματα γινήκαν εξουσιαστικά, στράφηκαν ενάντια στην οικολογία και έπεσαν σε ανυποληψία. Η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι οικολογικός παράδεισος. Και γι’ αυτό δεν θα χρειαζόταν να ξαναανακαλύψουμε την Αμερική. Έτσι καλλιεργούσαν οι παππούδες μας έχοντας συσσωρεύσει σοφία αιώνων. Με τις σύγχρονες γνώσεις που έχουμε αυτή η εμπειρία θα μπορούσε να αποδώσει περισσότερο.

Αλλά γι’ αυτό χρειάζεται μια πολιτική βούληση, που να εμπνεύσει και να ενισχύσει τους ανθρώπους που θα πάρουν τέτοιες πρωτοβουλίες. Έχω συναντήσει ανθρώπους που έκαναν τέτοιες αξιέπαινες πράξεις και αντιμετώπισαν ανυπέρβλητες δυσκολίες. Είναι σαν να βρίσκονται υπό διωγμό. Αλλά επιμένουν. Και αυτό μάς δίνει ελπίδα. Όπως υπάρχουν και πολλά άλλα πράγματα που γίνονται σε όλη τη χώρα και τα αγνοούμε ελλείψει συντονισμού και δικτύων.

Να δώσω ένα παράδειγμα. Υπάρχει η Οικολογική Κίνηση Πάτρας (ΟΙΚΙΠΑ), που εκδίδει μια εφημερίδα που λέγεται «Εν αιθρία». Η έκδοση είναι περιοδική και έχει είκοσι έξι χρόνια ζωής. Η ίδια η Κίνηση φέτος κλείνει τα τριάντα της χρόνια. Εκτός λάθους, δεν νομίζω πως έχουμε αντίστοιχο φαινόμενο στην Ελλάδα. Η εφημερίδα δίνει πολύτιμες πληροφορίες για το περιβάλλον από όλο τον κόσμο και παράλληλα ασχολείται δραστήρια με τα τοπικά προβλήματα που έχουν σχέση με το περιβάλλον. Οι Πατρινοί φίλοι μου μού λένε πως η ΟΙΚΙΠΑ είναι ζωντανό κύτταρο της πόλης και έχει σημαντικό έργο.

Τέτοια πράγματα μας χρειάζονται σε κάθε πόλη. Να τους ευχηθούμε τα καλύτερα.

 

Αναδημοσίευση από την «Εφημερίδα των συντακτών»  12 Αυγούστου 2016.

Αρθρο του εικονιζόμενου Περικλή Κοροβέση

TF3

Μια πλατεία εν αναμονή

TF1Για το χώρο μεταξύ Αγίας σοφίας, Ηπείρου και Μακεδονίας είχε δοθεί μάχη πριν δέκα χρόνια με συγκεντρώσεις κατοίκων της περιοχής, παραστάσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο για να αποζημιωθεί η Εθνική Τράπεζα και να παραμείνει ως ανοικτός κοινόχρηστος χώρος. Η ΟΙΚΙΠΑ είχε με κάθε τρόπο, τότε, υποστηρίξει τον αγώνα αυτόν, που όμως, λόγω του μεγάλου τιμήματος (περί τα 3 εκατομμύρια ευρώ) δεν ευοδώθηκε. 

Έτσι παραμένει ως ανοικτός χώρος μόνο το επίμηκες τμήμα με τους μεγάλους ευκαλύπτους στις άκρες του, που παραχωρήθηκε δωρεάν σύμφωνα με τις πολεοδομικές διατάξεις,  δίπλα στο σουπερμάρκετ και το πάρκινγκ του που έγινε στη συνέχεια. Όμως, όπως μπορεί κανείς εύκολα να δει στις πρόσφατες φωτογραφίες μας, ο χώρος, που έχει αξιόλογο μέγεθος, ενάμισι στρέμμα περίπου, δεν έχει άλλη χρήση από επιπλέον πάρκινγκ για τους πελάτες του σουπερμάρκετ και τους επισκέπτες του ΙΚΑ του Αγίου Αλέξη που βρίσκεται δίπλα. Επιπλέον, όταν βρέχει λασπώνει και είναι δύσκολο να περάσεις από εκεί. 

Είναι ώρα πιστεύουμε να μπει στο πρόγραμμα για διαμόρφωσή του σε πλατεία με παιδική χαρά, διατηρώντας και κάποιες δεκάδες θέσεις πάρκινγκ στα κατάλληλα σημεία, μια και είναι απαραίτητο εκεί λόγω του ΙΚΑ. Ο καθαρισμός από σκουπίδια και ξερόχορτα είναι το πρώτο. Η κάλυψη των λακκουβών με κατάλληλο χώμα κάτι ακόμη που μπορεί να γίνει γρήγορα. 

Φυσικά, δεν προτείνουμε ασχεδίαστες βιαστικές λύσεις. Όμως μέχρι να γίνει μια σωστά σχεδιασμένη πλατεία με παιδική χαρά και χώρο πάρκινγκ εκεί, κάτι που μπορεί να στηριχθεί οικονομικά και μέσω κονδυλίων στο πλαίσιο των Ολοκληρωμένων Χωρικών Επενδύσεων, μπορούν μικρές απλές βελτιώσεις να τον κάνουν από τώρα χρήσιμο στους κατοίκους, ιδίως τα παιδιά της περιοχής. Αν μη τι άλλο θα είναι φόρος τιμής σε έναν από τους πιο δυνατούς αγώνες για τους κοινόχρηστους χώρους που δόθηκαν στην Πάτρα.

Γ. Κανέλλης

Created @ www.westweb.gr