en

Έκθεση φωτογραφίας της Οικολογικής Κίνησης Πάτρας με θέμα "Εκεί κάτω στο ποτάμι…"

ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ ΣΤΑ ΨΗΛΑΛΩΝΙΑ

 

Η Οικολογική Κίνηση Πάτρας, συνεχίζοντας την παράδοση των επιτυχημένων εκθέσεων φωτογραφίας των τελευταίων χρόνων, κάλεσε για άλλη μια φορά τους φίλους της και «εραστές» της φωτογραφικής τέχνης να πάρουν μέρος στην έκθεση φωτογραφίας της με θέμα «Εκεί κάτω στο ποτάμι…»

 

Στο κάλεσμα αυτό ανταποκρίθηκαν 49 άτομα, και επιλέχθηκαν 99 φωτογραφίες με σύνθετα κριτήρια όπως αυτά της αισθητικής, της διαφορετικότητας και της αντιπροσωπευτικότητας όσον αφορά στο θέμα της έκθεσης. Στην επιτροπή αξιολόγησης που συστάθηκε από την ΟΙΚΙΠΑ συμμετέχουν οι: Οδυσσέας Ξεριζωτής, μέλος της Φωτογραφικής Λέσχης Πάτρας «Ηδύφως», Θωμάς Κουτρούμπας, βιολόγο, και Καλλίνικος Γιώργος, μέλος της ΟΙΚΙΠΑ.

 

Οι φωτογραφίες θα εκτεθούν την Κυριακή 30 Απριλίου στην πλατεία των Υψηλών Αλωνίων, κατά τη διαρκεια των εορταστικών εκδηλώσεων του Δήμου, στα πλαίσια των εαρινών εκδηλώσεων της ΟΙΚΙΠΑ και με αφορμή τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς. Η έκθεση φωτογραφίας διοργανώνεται με την υποστήριξη του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου της Πάτρας και χορηγό το Studio φωτογραφίας Sinis

Σκοπός της έκθεσης είναι να αναδείξουμε, όσο γίνεται περισσότερο, τη φυσική ομορφιά των ρυακιών, των χειμάρρων και των ποταμών της χώρας, αλλά και των γεφυριών τους, και να αιχμαλωτίσουμε με το φακό όψεις της χλωρίδας και πανίδας τους.

Στην έκθεση συμμετέχουν με φωτογραφίες τους οι παρακάτω ερασιτέχνες φωτογράφοι:

Ευγενία Ντάρμα, Κωνσταντίνος Γκρίτζαλης, Ιλιάνα Παπαδάκη, Κωνσταντίνα Κάτσανου, Κώστας Λεπενιώτης, Ιωάννης Ντάρλας, Γιάννης Πατρώνης, Βασίλης Λιάτσος, Σπύρος Γιολδασης, Βασίλης Παππάς, Ακριβή Καναβού Γεωργίου, Χρήστος Αντωνόπουλος, Γιώργος Κανέλλης, Ανδρέας Βέργος, Κώστας Βαλληνδράς, Γεώργιος Τσιμπούκης, Γιάννης Κοπανάς, Γιώργος Παναγόπουλος, Δημήτρης Σαράβας, Ελένη Αργύρη, Ελπίδα Κουτρούμπα, Ηλίας Ραυτογιάννης, Ιωάννης Κατσαγούνος, Διονύσιος Κιούρκας, Κωνσταντίνα Κουτρούμπα, Θωμάς Κουτρούμπας, Κωσταντίνος Λειβαδίτης, Μαγδαληνή Σουπιώνη, Μάκης Χαλκιόπουλος, Βάσω Μαρτίνη, Σπύρος Μαρτίνης, Ανδρέας Μασούρας, Μόνικα Παναγιωτοπούλου, Νίκη Τσάμη, Οδυσσέας Ξεριζωτής, Παναγιώτα Βάθη, Παναγιώτα Λάμπρη, Παναγιώτης Χαλούλος, Μαρία Παπαβασιλείου, Βούλα Παπαφιλιπποπούλου, Μαρία Παπαχριστοπούλου, Γιώργος Καλλίνικος, Ελένη Καλλινίκου, Αλέξης Γκλαβάς, Αιμιλία Σακοβέλη, Σωτήρης Γεωργίου, Παναγής Τουλιάτος, Ευτυχία Φαρμάκη, Χρυσή Καραπαναγιώτη.   

Πληρ. για δημοσιογράφους: 

Ξεριζωτής Οδυσσέας 6974777759

Διχογνωμίες καθυστερούν τη λειτουργία του φράγματος Πείρου-Παραπείρου

E1Ένα στρατηγικής σημασίας για την υδρευτική ασφάλεια των Δήμων Πατρέων, Ερυμάνθου και Δυτικής Αχαΐας, το φράγμα Πείρου–Παραπείρου πλησιάζει στην ολοκλήρωσή του ως τεχνικό έργο, πλην όμως παραμένει το γνωστό εδώ και 2-3 χρόνια αδιέξοδο, όσον αφορά στο Φορέα που θα αναλάβει τη διαχείρισή του.

Ευθύνες για την ολοκλήρωση του έργου έχει το δημόσιο, θέμα του οποίου είναι η (δύσκολη) σχέση με την εργοληπτική εταιρία, αλλά για την παραλαβή και λειτουργία αυτές ανήκουν προφανώς, στις τρεις ενδιαφερόμενες Δημοτικές Αρχές και προπαντός σ’ αυτή του Δήμου Πατρέων, του μεγαλύτερου ωφελούμενου από το έργο. 

 

Με αφορμή την ημερίδα, που διοργάνωσαν έξη δημοτικές παρατάξεις της αντιπολίτευσης του Δημοτικού Συμβουλίου Πατρέων, παρουσιάζουμε τα βασικά στοιχεία της κατάστασης όπως διαμορφώνεται σήμερα.

 

Η καθυστέρηση ετών στη λήψη των αποφάσεων για το διοικητικό σχήμα λειτουργίας του Φράγματος  προκαλεί κινδύνους, που ξεκινούν από την απώλεια νερού σήμερα, που ήδη θα μπορούσε να είναι διαθέσιμο, μέχρι την απώλεια του ελέγχου του έργου από την Αυτοδιοίκηση.

 

Αυτά προέκυψαν ως κοινός παρονομαστής του πλούσιου προβληματισμού, που πραγματοποιήθηκε γύρω από το καίριο για τη μελλοντική ποιότητα ζωής στους τρεις αυτούς Δήμους της Αχαΐας ζήτημα, σε ημερίδα που διοργάνωσαν, μετά από πρόταση της παράταξης «Τώρα για την Πάτρα» έξη δημοτικές παρατάξεις της αντιπολίτευσης του Δημοτικού Συμβουλίου Πατρέων.

 

Η ημερίδα έλαβε χώρα στην αίθουσα του Τ.Ε.Ε. Δυτ. Ελλάδας, στην οδό Τριών Ναυάρχων, και υπήρξε επιτυχές και σημαντικό γεγονός τόσο από άποψη συμμετοχής κοινού, όσο και  εκλεγμένων από τους τρεις Δήμους, όπως ο Δήμαρχος Ερυμάνθου κ. Καρπής, ένας εκ των αντιδημάρχων της Δ. Αχαΐας, οι επικεφαλής ή εκπρόσωποι παρατάξεων κ. Χριστόπουλος, Παναγιωτόπουλος, Τζανάκος, Φίλιας, Ντρίνιας, Ουρ. Μπίρμπα, Οικονομόπουλος, Πατούχας, ο αντιπεριφερειάρχης κ. Αλεξόπουλος.

 

 Ήταν παρόντες ακόμη, οι πρώην δήμαρχοι Καράβολας και Φλωράτος, όχι όμως και ο νυν κ. Κ. Πελετίδης, ούτε κάποιος δημοτικός σύμβουλος της πλειοψηφίας. Η ηχηρή αυτή απουσία προκάλεσε πολύ αρνητικές εντυπώσεις, γιατί και το θέμα είναι καίριο και η κοινή διοργάνωση εκδήλωσης από έξη παρατάξεις είναι ασυνήθιστη πρωτοβουλία.

 

Βασικοί ομιλητές ήταν ο Βασίλης Αϊβαλής, πρόεδρος ΤΕΕ Δ. Ελλάδος, ο Γιώργος Λάζαρης, επιβλέπων μηχανικός του έργου και ο Αντ. Κότσαλης, πρώην πρόεδρος ΔΕΥΑΠ.

 

Η κατάσταση σήμερα

 

Βασικά στοιχεία της κατάστασης, όπως διαμορφώνεται σήμερα, είναι:

  • Η αναγκαιότητα της επίσπευσης της ολοκλήρωσης και λειτουργίας του έργου, δεδομένου ότι τους θερινούς μήνες οι πηγές ύδρευσης της Πάτρας φτάνουν στα όριά τους και δεν λείπουν οι διακοπές.
  • Η αναγκαιότητα να υπάρξει Διαχειριστικό Σχήμα, ώστε να παραλάβει και να λειτουργήσει το έργο, που αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στο 2017.
  • Η σοβαρή επιβάρυνση (πάνω από 2 εκατ. ευρώ ετησίως) της Πάτρας για δαπάνες άντλησης νερού από γεωτρήσεις. 
  • Σε ό,τι αφορά στον κλάδο του φράγματος Βαλμαντούρας, το έργο είναι έτοιμο και μπορεί άμεσα να δώσει νερό στην Πάτρα.
  • Για την ολοκλήρωση δεν μένουν μεν πολλά (κυρίως η νέα οδοποιία), χρειάζεται δε πίεση στην κυβέρνηση λόγω των δυσχερειών της εργοληπτικής εταιρίας.

 

 

 

 

Τι πρέπει να  γίνει

 

Όμως τα πράγματα έχουν κολλήσει. Και στο μεν τεχνικό μέρος είναι θέμα της κυβέρνησης (και πρέπει να μην πάψουμε να πιέζουμε σχετικά) να πιέσει την εργοληπτική εταιρία, όμως στο διαχειριστικό το κύριο εμπόδιο και πηγή της στασιμότητας είναι η διχογνωμία σχετικά με τον Φορέα Διαχείρισης.

Η Δημοτική Αρχή Πατρέων του κ. Πελετίδη, ακολουθούμενη και από τις άλλες δύο, που όμως θα συζητούσαν και σε διαφορετική βάση, επιμένει για την ίδρυση ενός καθαρά κρατικού Φορέα Διαχείρισης, που θα έχει όλη την ευθύνη και τα έξοδα συντήρησης και λειτουργίας και θα παραδίδει δωρεάν το νερό στους τρεις Δήμους.

 

Αντιθέτως, οι παρατάξεις που συνδιοργάνωσαν την ημερίδα συγκλίνουν στην ιδέα ενός Διαδημοτικού Φορέα, που θα έχει την ευθύνη λειτουργίας του έργου, αλλά και της συντήρησης του δικτύου κυρίως, ως ένα αποδεκτό ανώτατο επίπεδο δαπάνης, με την οικονομική ευθύνη της συντήρησης του φράγματος καθαυτού (όπως γίνεται και με άλλα ανάλογα) να ανήκει στο Δημόσιο. Κατά τους υπολογισμούς τους, που υποστηρίχθηκαν και στην εισήγηση του ΤΕΕ, τα όποια κόστη αυτής της λύσης υπερκαλύπτονται κατά πολύ από τις σήμερα καταβαλλόμενες δαπάνες άντλησης από γεωτρήσεις.  Επιπλέον, υπογραμμίζουν ότι η ΔΕΥΑΠ της Πάτρας, με αναγνωρισμένη την αξία και την εμπειρία της πανελλαδικά, μπορεί να αναλάβει αξιόπιστα την λειτουργία του έργου και την διανομή του νερού.

 

Ακόμη, σοβαρό επιχείρημα υπέρ της χωρίς άλλη καθυστέρηση ίδρυσης Διαδημοτικού Φορέα είναι η αποτροπή περάσματος του έργου στο «Υπερταμείο» Δημόσιας περιουσίας, με δεδομένη την αρνητική διεθνή εμπειρία των ιδιωτικοποιήσεων συστημάτων ύδρευσης.

 

Η Οικολογική Κίνηση Πάτρας πιστεύει ότι η συνέχιση του αδιεξόδου πλήττει τα τωρινά και μελλοντικά συμφέροντα των δημοτών. Μια σύνθεση των δύο απόψεων είναι δυνατή, αν γίνει δεκτή η αρχή του Διαδημοτικού Φορέα Διαχείρισης, με ξεκαθαρισμένη όμως με τον πιο σαφή τρόπο την ευθύνη του κράτους για τα έξοδα συντήρησης του φράγματος καθαυτού. Κανείς δεν επιτρέπεται να τα «στυλώνει» και να οχυρώνεται πίσω από άκαμπτες θέσεις, αν το αποτέλεσμα είναι τελικά να κινδυνεύουμε να επιβεβαιώσουμε την παροιμία «του χάριζαν γάιδαρο και τον κοίταζε στα δόντια». 

 

Για το νερό που πίνουμε, και που δεν είναι σήμερα αρκετό, πρόκειται.

 

ΥΓ.

Με αφορμή την επικαιροποίηση του θέματος, πρέπει για μια ακόμα φορά να τονίσουμε τη βιώσιμη περιβαλλοντικά λειτουργία του φράγματος σε σχέση με τις κατάντι περιοχές. Πρόκειται για την πλούσια υδρόβια βλάστηση και την αξιόλογη πανίδα που υπάρχει σήμερα, με γενεσιουργό στοιχείο τη ροή του ποταμού. Είναι λοιπόν ζωτικής σημασίας να διασφαλιστεί με αυστηρότητα η τήρηση της προβλεπόμενης στην περιβαλλοντική μελέτη του έργου οικολογική παροχή, που δεν θα θέτει σε κίνδυνο τα φυσικά οικοσυστήματα. Σε μια δεύτερη φάση μπορεί να εξεταστεί και η λειτουργία μιας υδροηλεκτρικής μονάδας, ώστε να επιτευχθεί και ενεργειακή εκμετάλλευση.

ΜΟΝΑΔΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΒΙΟΡΕΥΣΤΑ

ΚΑΙΡΙΑ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

E2Ένα καινούργιο κύμα επενδύσεων στο χώρο της ηλεκτρικής ενέργειας εξαπλώνεται το τελευταίο διάστημα στη χώρα. Πρόκειται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από βιορευστά και πιο συγκεκριμένα από πρωτογενή ή χρησιμοποιημένα τηγανέλαια, αφού προηγούμενα υποστούν την κατάλληλη επεξεργασία. 

Στο Μεσολόγγι η κατασκευή τεσσάρων τέτοιων μονάδων είναι σε εξέλιξη, με αντιδράσεις των κατοίκων της περιοχής, στη Ρόδο (περιοχή Πεταλούδας) με αρνητικές αποφάσεις του Δημοτικού συμβουλίου και των τοπικών φορέων, στο Βαλτινό Τρικάλων και αλλού. 

Παρά το γεγονός ότι αυτές οι μονάδες καύσης εκπέμπουν λιγότερους ρύπους σε σχέση με τις συμβατικές μονάδες ηλεκτροπαραγωγής (λιγνίτη κλπ), δεν τις καθιστά ακίνδυνες για το περιβάλλον με τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, οξειδίων του αζώτου κλπ να αφήνουν το δικό τους περιβαλλοντικό αποτύπωμα.

Βέβαια η ευρωπαϊκή νομοθεσία κατατάσσει τα βιορευστά στις ΑΠΕ, με την έννοια ότι πρόκειται για βιομάζα, που προέρχεται από φυτά, τα οποία με τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης έχουν ισοσκελίσει το διοξείδιο του άνθρακα, που δεσμεύουν, με αυτό της εκπομπής από την καύση.

Αυτό έχει πρακτική αξία βέβαια, όταν μιλάμε για εγχώρια παραγόμενα τηγανέλαια, που προφανώς δεν πρέπει να απορρίπτονται στο περιβάλλον με ανυπολόγιστες αρνητικές επιπτώσεις. 

Αξίζει να σημειώσουμε ότι στη χώρα μας λειτουργούν μονάδες παραγωγής βιοντήζελ με πρώτη ύλη χρησιμοποιημένα λίπη και έλαια ή προϊόντα από ενεργειακές καλλιέργειες. Το παραγόμενο υλικό πουλιέται στις εταιρείες καυσίμων ως πρόσμεικτο στο πετρέλαιο κίνησης (ποσοστό ανάμειξης έως 7%).  

Από τα παραπάνω προκύπτουν τα εξής εύλογα ερωτήματα:

  1. Από πού θα προμηθεύονται την πρώτη ύλη οι μονάδες καύσης τηγανέλαιων, όταν σήμερα η διαθέσιμη εγχώρια απορροφάται εξ ολοκλήρου από τις υφιστάμενες μονάδες παραγωγής βιοντήζελ; 

Όπως οι ίδιοι οι επενδυτές ομολογούν (Ρόδος) ή αφήνουν να εννοηθεί (Μεσολόγγι), με εισαγωγή τηγανέλαιων από το εξωτερικό. Αυτό σημαίνει ένα αισθητό περιβαλλοντικό αποτύπωμα μεταφοράς και μια αντιοικολογική πρακτική, που δεν διαχειρίζεται τα όποια απόβλητα (ακόμα και αυτά που χαρακτηρίζονται ως ΑΠΕ) στον τόπο παραγωγής τους, αλλά κάπου αλλού.

  1. Πώς προκύπτει το οικονομικό όφελος για τον επενδυτή με δεδομένα τα μεγάλα κόστη μεταφοράς και το κόστος αγοράς της εισαγόμενης πρώτης ύλης;

Με την μεγάλη επιδότηση στην τιμή πώλησης της ηλεκτρικής ενέργειας στη ΔΕΗ ως ΑΠΕ  (0,2€/ΚWH), όταν η ΔΕΗ την πουλά στους οικιακούς καταναλωτές με τη μισή τιμή (0,1€/KWH). Τη διαφορά, φυσικά, την πληρώνουμε εμείς μέσω του Ειδικού Τέλους Μείωσης Εκπομπής Αέριων Ρύπων (ΕΤΜΕΑΡ) που ισχύει για όλες τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Και, αν το Τέλος αυτό είναι απαραίτητο για τις πρωτογενείς πηγές ανανεώσιμης ενέργειας (ήλιος, αέρας, νερό), τι νόημα έχει για  την  επεξεργασία εισαγόμενων πρώτων υλών, που σε κάθε περίπτωση μπορούμε να τις διαχειριζόμαστε και διαφορετικά;

  1. Ποιες «τεχνικές» χρησιμοποιούνται  για γρήγορες και πιο αποδοτικές επενδύσεις σε αυτόν τον τομέα;

Η νομοθεσία προβλέπει ότι σε εγκαταστάσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από βιομάζα κάτω του 1MW οι διαδικασίες είναι σύντομες και δεν προβλέπεται άδεια παραγωγής. Από την άλλη η τιμή πώλησης στη ΔΕΗ είναι αισθητά μεγαλύτερη: (Για εγκαταστάσεις ισχύος 1-5MW τιμή πώλησης 0,175€/KWH, ισχύς >5MW, τ.π. 01,5€/KWH).

Αυτός είναι και ο λόγος που στο Μεσολόγγι κατασκευάζονται 4 μικρές μονάδες ισχύος κάτω του 1MW η κάθε μία αντί για 1-2 μεγαλύτερες.

Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι οι επενδύσεις για μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από εισαγόμενα βιορευστά είναι αμφιλεγόμενης περιβαλλοντικής ορθότητας, εστίες (μικρής έστω) ρύπανσης και επιβαρύνουν οικονομικά τη ΔΕΗ και κατ’ επέκταση τους καταναλωτές. 

Από την άλλη μεριά οφείλει το κράτος να ενθαρρύνει προγράμματα συλλογής και επεξεργασίας χρησιμοποιημένων τηγανέλαιων από τους Δήμους ή άλλες συλλογικότητες (πχ. ΚΟΙΝΣΕΠ), όπου με απλές σχετικά υποδομές να τα μετατρέπουν σε βιοκαύσιμα, που θα δίνονται ή θα πωλούνται αποκλειστικά για θέρμανση σε ιδιωτικούς ή δημόσιους χώρους (σχολεία, νοσοκομεία κλπ). 

Ένα ουσιαστικό κίνητρο θα ήταν η απαλλαγή από τον ΕΦΚ κατά την εμπορία τους, ώστε η τιμή πώλησης να είναι ανταγωνιστική. 

ΥΓ.

Σε μια παλιότερη επίσκεψη μελών της ΟΙΚΙΠΑ στο Βέλγιο στα πλαίσια ενός ευρωπαϊκού προγράμματος, είχαμε την ευκαιρία να ξεναγηθούμε σε μονάδα επεξεργασίας αγροτικών υπολειμμάτων, όπου με πρώτη ύλη υπολείμματα ξυλείας και οργανικά απόβλητα υγρά και στερεά, παρήγαγε κομπόστ, πέλλετ και βιαέριο, υλικά που επωλούντο στη συνέχεια ως λίπασμα  και καύσιμο υλικό. 

Ιδού μια πρόκληση για θετικές επενδύσεις στην ελληνική ύπαιθρο, που και θέσεις εργασίας θα εξασφάλιζαν και θα ήταν περιβαλλοντικά ωφέλιμες, σε αντιδιαστολή με αυτές που σήμερα προωθούνται…

REPAIR CAFÉ: Ένας πρωτοποριακός θεσμός

E3Μια  «διαφορετική» πρωτοβουλία με πολλαπλά μηνύματα και στοχεύσεις αναπτύσσεται σε διεθνές επίπεδο και τελευταία στη χώρα μας. Πρόκειται για τα repair café, όπου οι πολίτες ενθαρρύνονται από εθελοντές τεχνικούς να ασχοληθούν οι ίδιοι με την επισκευή χαλασμένων συσκευών τους σε μια χαλαρή ατμόσφαιρα δημιουργικής συνεύρεσης. Βιώνοντας ένα περιβάλλον άκρατου καταναλωτισμού και ατομικών λύσεων, είναι ιδιαίτερα σημαντικό οι πολίτες να αντιστέκονται, να αυτοοργανώνονται και να προωθούν πρακτικές ενεργού συμμετοχής  και κοινωνικής αλληλεγγύης.

Επιγραμματικά, τα οφέλη που προκύπτουν από τέτοιες δράσεις είναι:  

  • Προώθηση  της επαναχρησιμοποίησης υλικών στη λογική μιας βιώσιμης διαχείρισης των απορριμμάτων και εξοικονόμησης πρώτων υλών και ενέργειας
  • Αντίσταση στην πολιτική των εταιριών να παράγουν συσκευές μιας χρήσης, με την ψευδεπίγραφη επιλογή της απόρριψης, όταν το κόστος επισκευής φαντάζει υπέρογκο  
  • Ανάπτυξη δεξιοτήτων στους πολίτες και μετάδοση βασικών τεχνικών γνώσεων
  • Εξοικονόμηση χρημάτων σε μια εποχή έντονης οικονομικής κρίσης 

Σήμερα λειτουργούν στην Ευρώπη 1169 repairs café με τα περισσότερα εξ αυτών (743) στο Βέλγιο, στην Ολλανδία και στη Γερμανία. 

Στην χώρα μας, υπήρξαν κάποιες πρωτοβουλίες στο παρελθόν στη Θεσσαλονίκη, που όμως είχαν μικρή  διάρκεια λειτουργίας. Την σκυτάλη πήρε στην περιοχή μας η ΚΟΙΝΣΕΠ «Ανακυκλώνω στην Πηγή», που λειτουργεί αυτή τη δράση από πέρσι το καλοκαίρι, με εντυπωσιακά αποτελέσματα, όπως θα δούμε παρακάτω.

 

Η πρόσφατη εμπειρία  στην  ΟΙΚΙΠΑ

Στα πλαίσια της συνεργασίας που έχουμε με την ΚΟΙΝΣΕΠ σε διάφορες δράσεις (ανακύκλωση ηλεκτρικών συσκευών κλπ), αποφασίσαμε να συνδιοργανώσουμε ένα repair café στα γραφεία μας, το Σάββατο 11/3/2017. Η ανταπόκριση του κόσμου στο κάλεσμα μας, ήταν πολύ ικανοποιητική.

Δεκάδες συμπολίτες ασχολήθηκαν με την επισκευή χαλασμένων συσκευών τους, με  την καθοδήγηση έμπειρων εθελοντών τεχνικών της ΚΟΙΝΣΕΠ, σε μια χαλαρή ατμόσφαιρα με καφεδάκι και δημιουργική συζήτηση.

Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Αρκετοί (και αρκετές βεβαίως) διαπίστωσαν ότι η βλάβη ήταν απλή και θα μπορούσε να επισκευαστεί από τους ίδιους. Γενικότερα οι συμμετέχοντες βελτίωσαν τις γνώσεις τους και τις δεξιότητές τους και συνειδητοποίησαν ότι μπορούν να αντιδράσουν στη λογική της μιας χρήσης, που πηγάζει από τις κατασκευαστικές εταιρίες, εξοικονομώντας παράλληλα χρήματα σε μια εποχή έντονης οικονομικής κρίσης.

Να αναφέρουμε ότι ανάμεσα στις συσκευές, που έφεραν οι πολίτες προς επισκευή ήταν  4 laptop,  2 tablet, 2 τηλεοράσεις, 1 radio-cd, 1 μίξερ, 2 πιστολάκια όπως  επίσης  και ένα …ποδήλατο!

Από τις 20 περίπου συσκευές, που εξετάστηκαν, οι περισσότερες  επισκευάστηκαν με την ενεργό συμμετοχή των ίδιων των πολιτών, για 4 που χρειάζονταν ανταλλακτικά δόθηκαν οι κατάλληλες οδηγίες και 2 εξ αυτών πήγαν για ανακύκλωση.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την υπόσχεση να επαναλάβουμε στο κοντινό μέλλον αυτό το εγχείρημα, αφού πολλοί συμπολίτες είτε δεν μπόρεσαν να έλθουν είτε δεν είχαν ενημερωθεί.

 

 

 

ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη είχαμε με τα στελέχη του RAPAIR CAFÉ, Τάσο Νικολαδάκη, συντονιστή, και Δημήτρη Σιατήρα, τεχνικό υπεύθυνο της δράσης. Τις απαντήσεις στα ερωτήματα που θέσαμε, παρουσιάζουμε παρακάτω:

 

  1. Το repair café είναι ένας διεθνής θεσμός, που λειτουργεί με επιτυχία εδώ και αρκετά χρόνια. Μπορείτε να μας περιγράψετε τη φιλοσοφία του και να μας δώσετε κάποια στοιχεία για τη διεθνή εξέλιξη του;

Απ: To Repair Café ως ιδέα ανήκει στην Maritime Postma από την Ολλανδία. Πρώτη αυτή σκέφτηκε τη δημιουργία ενός χώρου, όπου οι πολίτες ανταμώνουν με ειδικευμένους τεχνικούς αλλά και γείτονες σμίγουν και επισκευάζουν τα προσωπικά τους αντικείμενα σε μια χαλαρή ατμόσφαιρα. Το πρώτο Repair Café διοργανώθηκε την 18η Οκτωβρίου 2009 στο Άμστερνταμ, βρήκε θερμή ανταπόκριση και σήμερα τα Repair Café ανα τον κόσμο, αριθμούν τα 1241!

  1. Ποια είναι η εφαρμογή του θεσμού αυτού στη χώρα μας και ειδικότερα στην περιοχή μας; Πότε και πώς ξεκινήσατε τη λειτουργία του στα πλαίσια της ΚΟΙΝΣΕΠ «Ανακυκλώνω στην Πηγή»;

Απ: To Repair Café της Πάτρας είναι προς το παρόν το μοναδικό στη χώρα μας, αρχίσαμε να συζητάμε για τη συμμετοχή μας στο θεσμό αμέσως μετά την επιστροφή του Τάσου Νικολαδάκη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου είχε παραστεί εκπροσωπώντας την ΚΟΙΝΣΕΠ “Ανακυκλώνω στην Πηγή” στο 1ο Ευρωπαϊκό Φόρουμ Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας. Εκεί είχε την πρώτη επαφή με το δίκτυο Repair Café και επιστρέφοντας πρότεινε στη Διοικούσα Επιτροπή να ενταχθούμε στο παγκόσμιο δίκτυο του Repair Café. Η ιδέα ενθουσίασε τα μέλη και έγινε ομόφωνα αποδεκτή. Το πρώτο Repair Café λειτούργησε τον Ιούλιο του 2016 με κάλεσμα μόνο στα μέλη της “Ανακυκλώνω στην Πηγή“.

  1. Ποια είναι η μέχρι σήμερα εμπειρία σας από τη λειτουργία του repair café στο Ακταίο του Ρίου, σε ό,τι αφορά στην ανταπόκριση των πολιτών;

Απ: Έχουν ήδη διοργανωθεί τέσσερα (4) Repair Café στο χώρο της “Ανακυκλώνω στην Πηγή“ και ο κόσμος που μας επισκέπτεται συνεχώς αυξάνει. Η ανακοίνωση ενός επερχόμενου Repair Café γίνεται μέσω των μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης (Facebook κτλ), όλοι περνάμε όμορφα και όταν φεύγουμε, δίνουμε ραντεβού για το επόμενο.

Ποια είναι τα οφέλη που προκύπτουν από τη συμμετοχική διαδικασία των πολιτών  σε αυτή τη δράση;

Απ: Το προϊόν που επισκευάζεται εξοικονομεί περισσότερους πόρους από την ανακύκλωσή του. Όσοι περισσότεροι συμμετέχουν, τα οφέλη για τον πλανήτη μας αυξάνουν με γεωμετρική πρόοδο. Πιστεύω ότι όσοι συμμετέχουμε στο Repair Café το αντιλαμβανόμαστε, το ενστερνιζόμαστε και θέλουμε ένα καλύτερο αύριο. Στόχος του Repair Café είναι να σταματήσουμε να είμαστε παθητικοί καταναλωτές και να γίνουμε ενεργοί, ώστε με τη στάση μας να πιέσουμε τις εταιρείες να κατασκευάζουν επισκευάσιμα προϊόντα. Επίσης το περιβάλλον είναι πολύ φιλικό και διασκεδάζουμε καθώς επισκευάζουμε τα αντικείμενά μας.

  1. Πρόσφατα είχατε μια συνεργασία με την ΟΙΚΙΠΑ για τη διοργάνωση ενός Repair Café στα γραφεία της στο κέντρο της Πάτρας. Πώς κρίνετε αυτή τη συνεργασία και τα αποτελέσματά της;

Απ: Η συνεργασία μας με την ΟΙΚΙΠΑ μάς άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις, γνωρίσαμε ανθρώπους με τους οποίους μας ενώνουν κοινές ιδέες και θα χαρούμε να την επαναλάβουμε. Μας επισκέφτηκε κόσμος, που δεν μας γνώριζε και πιστεύω οτι μαζί μας περάσανε ευχάριστα και δημιουργικά το χρόνο τους.

  1. Πώς βλέπετε τις προοπτικές ενίσχυσης και διεύρυνσης του θεσμού αυτού στο μέλλον;

Απ: Καθημερινά νέα Repair Café ξεκινούν τη λειτουργία τους, στην Αμερική, την Αφρική, την Ασία, την Αυστραλία & την Ευρώπη. Οι επισκέψεις στην ιστοσελίδα του Repaircafé.org καθημερινά αυξάνουν και  πρόσφατα οι New York Times έκαναν σχετικό αφιέρωμα. Η εκπομπή «Αντιδραστήριο» της ΕΡΤ3 είχε ως θέμα το Repair Café της Πάτρας, διαδικτυακές πύλες πώλησης ανταλλακτικών, όπως η e-spares, κάνουν έκπτωση στα Repair Café και τα ανάλογα video στο ΥοuTube παρουσιάζουν υψηλή επισκεψιμότητα. Το ευρωπαϊκό πρόγραμμα REWEEE για την επαναχρησιμοποίηση προβλέπει πολλά Repair Café σε όλη την χώρα και ηλεκτρονική πλατφόρμα, όπου ο πολίτης θα βρίσκει το πιο κοντινό του για επισκευές. Τα μηνύματα είναι ενθαρρυντικά για το μέλλον του θεσμού και όλοι όσοι συμμετέχουμε στο Repair Café είμαστε ενθουσιασμένοι. Όλοι μπορούν να διοργανώσουν ένα Repair Café, σε ένα ΚΑΠΗ, έναν σύλλογο, μια γειτονιά οι γείτονες μεταξύ τους, σε ένα σχολείο ή οπουδήποτε – θα είμαστε εκεί να βοηθήσουμε. Η αλληλεπίδραση με τον κόσμο μάς δίνει δύναμη για ένα καλύτερο αύριο, πιο ανθρώπινο, με λιγότερα απορρίμματα. Εν τέλει όλα είναι στο χέρι μας!

 

Κλαδέματα έχουμε, θρυμματιστές όμως όχι.

E4Ήδη ο Απρίλης έρχεται και συνεχίζονται για λίγο ακόμη τα ετήσια κλαδέματα των δεντροστοιχιών στην Πάτρα και άλλους δήμους. Το ετήσιο κλάδεμα θεωρείται αναγκαίο, για να ελέγχεται το μέγεθος των δέντρων, αλλά και για να πιέζονται να αναβλαστήσουν πλούσια κόμη για παροχή ίσκιου στο επερχόμενο καλοκαίρι.

 

Όμως τα κλαδέματα, και μιλάμε για εκατοντάδες κυβικά μέτρα κάθε χρόνο, οδηγούνται στο μέγιστο μέρος τους για ταφή στους εξαντλούμενους χώρους των ΧΥΤΑ. Η λύση υπάρχει και ονομάζεται θρυμματιστής. Είναι ένα μηχάνημα, που είτε προσαρμοσμένο πάνω στο φορτηγό μεταφοράς (η καλύτερη λύση) είτε σταθερά εγκατεστημένο στο χώρο διαχείρισης των απορριμμάτων θρυμματίζει τα κλαδιά, τα κάνει τρίμματα, οπότε και μπορούν με μια απλή διαδικασία κομποστοποίησης να μετατραπούν σε 2-3 μήνες σε εδαφοβελτιωτικό. Αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε στους κήπους του Δήμου είτε, ως έσχατη (αλλά όχι κακή) λύση για επικάλυψη εξοφλημένων τμημάτων του ΧΥΤΑ. Προκύπτει κέρδος σε χώρο του ΧΥΤΑ και σε φυτόχωμα.

 

Ο Δήμος Πατρέων διαθέτει – μας είναι άγνωστο αν είναι ακόμη λειτουργικό – ένα τέτοιο μηχάνημα, κληρονομιά από τον πρώην Δήμο Ρίου. Όμως, παρότι μια τέτοια δαπάνη μπορούσε – και μπορεί – να  ενταχθεί σε ευρωπαϊκά προγράμματα, δεν έχει προμηθευτεί ένα αριθμό θρυμματιστών επαρκή για τις ανάγκες του. Αξίζει τον κόπο, ακόμη και με χρήματα του Δήμου, να αγοραστούν.

 

Πλην όμως, παραπονούμαστε, γιατί η Ξερόλακκα μετατράπηκε σε τεχνητό βουνό σκουπιδιών.  Κάποια στιγμή, αν η Δημοτική Αρχή θέλει να πείσει ότι εννοεί όσα λέει για ήπιες και φθηνές λύσεις, πρέπει να προχωρήσει γρήγορα σε αυτά τα απλά μέτρα, όπως η 100% χρήση θρυμματιστών για τα κλαδέματα.

 

Γ. Κανέλλης

Created @ www.westweb.gr