en

Αδράνεια και αναβλητικότητα διαιωνίζουν το πρόβλημα του αμιάντου

E4Η συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο της 25ης Σεπτεμβρίου της επερώτησης της «Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας», με αντικείμενο το τι έχει γίνει και τι προγραμματίζεται για την αντιμετώπιση πλευρών έστω του προβλήματος της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, επιβεβαίωσε την εικόνα αδράνειας που επικρατεί. Με σημαντικό επιπλέον παράγοντα την καθυστέρηση έκδοσης της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας (η διάσκεψη έχει γίνει από τον Φεβρουάριο) επί της προσφυγής της ιδιοκτήτριας Εθνικής Τράπεζας, η κατάσταση συνεχίζεται όπως την γνωρίζουμε χρόνια: στα χέρια του στρατηγού άνεμου.

 

  Η υπό τον αν. υπουργό κ. Σωκ. Φάμελλο σύσκεψη της 4ης Ιουλίου, που δημιούργησε κάποιες ελπίδες για, σταδιακή έστω, βελτίωση επιβεβαιώθηκε από την απάντηση του Αντιπεριφερειάρχη Αχαΐας κ. Αλεξόπουλου ότι  δεν έχει ως τώρα ορατά αποτελέσματα. Όμως το πρόβλημα, όχι μόνο της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, αλλά και των κάθε είδους αποβλήτων αμιάντου είναι εδώ, όπως τραγικά υπογράμμισε και η γνωστή κατάρρευση του στεγάστρου από φύλλα αμιαντοτσιμέντου στο παλαιό λιμάνι της Πάτρας. Ο κ. Αλεξόπουλος είπε ότι η Περιφέρεια κάνει αυτό που της αναλογεί (μετρήσεις, που δεν δίνουν ανησυχητικά αποτελέσματα, επαναλαμβανόμενους ελέγχους, κυρώσεις και στοιχεία στην εισαγγελική αρχή), όμως από τις κατεξοχήν αρμόδιες αρχές (υπουργείο Περιβάλλοντος και Αποκεντρωμένη Διοίκηση δεν υπάρχει κάποια ενημέρωση για πρόοδο σε σχέση με όσα αποφασίστηκαν στην υπό τον υπουργό κ. Φάμελλο σύσκεψη της 4ης Ιουλίου.

 

Υπενθυμίζουμε ότι την 4η Ιουλίου, όπως προκύπτει από σχετική ανακοίνωση του αρμόδιου αν. υπουργού  Περιβάλλοντος Σωκ. Φάμελλου, κατά τη διάρκεια της σύσκεψης – παρουσία του περιφερειάρχη Απ. Κατσιφάρα, του δημάρχου Πατρέων Κώστα Πελετίδη και του συντονιστή της αποκεντρωμένης διοίκησης Νικ. Παπαθεοδώρου – οι συμμετέχοντες κατέληξαν σ’ ένα πλαίσιο άμεσων δράσεων για την ΑΜΙΑΝΤΙΤ, που περιλαμβάνει:

> Μέτρα φύλαξης και περίφραξης της εγκατάστασης, μέριμνα των ιδιοκτητών και ενημέρωση των αστυνομικών και δικαστικών αρχών από πλευράς αν. ΥΠΕΝ «για την εφαρμογή αυστηρών κανόνων επιτήρησης και απονομή ευθυνών σε όσους παραβιάζουν τους όρους προστασίας του περιβάλλοντος, με την παράνομη απόρριψη αποβλήτων, η οποία συνεχίζεται» (σύμφωνα με καταγγελίες τοπικών παραγόντων).

> Ενημέρωση του ΣτΕ, προκειμένου να επισπευσθεί η δημοσιοποίηση της απόφασης για την υπόθεση, που εκδικάστηκε την 1η Φεβρουαρίου 2017 (κατόπιν προσφυγής της ΕτΕ). 

> Ενημέρωση των κυρίων της έκτασης για την ανάγκη εφαρμογής μέτρων, τα οποία θα εξασφαλίζουν ασφαλή διαχείριση του αμιάντου. Τα μέτρα συνοψίζονται ως εξής:

> Πλήρης προσδιορισμός και αξιολόγηση των πιθανών κινδύνων και λεπτομερής καθορισμός των μέτρων ελέγχου και των απαραίτητων ενεργειών ασφάλειας και προστασίας.

> Μελέτη κατηγοριοποίησης και ταξινόμησης όλων των αποβλήτων αναλόγως κωδικών ΕΚΑ σε επικίνδυνα και μη απόβλητα.

> Συλλογή και συσκευασία θραυσμάτων και δομικών υλικών αμιαντοτσιμέντου, αποξήλωση στεγών και προσόψεων φύλλων αμιαντοτσιμέντου και συσκευασία τους, συλλογή και συσκευασία αντιδραστηρίων και

> Κατάρτιση λεπτομερούς σχεδίου έκτακτης ανάγκης για κάθε τμήμα εργασιών.

Τα παραπάνω, αν και δεν επέτρεπαν αυταπάτες ότι θα επέλυαν το χρόνιο πρόβλημα δημόσιας υγείας, περιβάλλοντος και απώλειας αναπτυξιακών ευκαιριών, που συνιστά η συνεχιζόμενη ΜΗ διαχείριση του χώρου της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, συνιστούσαν βήματα προς την ορθή κατεύθυνση. 

Προπαντός, στήριζαν την ελπίδα για διαχωρισμό του μικρού ποσοστού των σχετικά πιο επικίνδυνων αποβλήτων, ώστε να διευκολυνθεί η μόνη δυνατή διαχείριση του μεγάλου όγκου των δεκάδων χιλιάδων τόνων λιγότερο επικίνδυνων αποβλήτων (κυρίως πιθανώς μολυσμένα χώματα), που είναι η επιτόπια υγειονομική ταφή σε μέρος του ακινήτου με ευθύνη και έξοδα των ιδιοκτητών, με άμεση αποκατάσταση (φύτευση) και αποκλεισμό κάθε άλλης ανάλογης χρήσης.

Εν τέλει, όπως όλα δείχνουν, ελάχιστα απ’ αυτά ή και τίποτα δεν έχει υλοποιηθεί. Η ευθύνη του Υπουργείου Περιβάλλοντος και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης είναι μεγάλη. Πρέπει δε να σημειώσουμε ότι αδράνεια υπάρχει και ως προς την αντιμετώπιση του προβλήματος της ορθής διαχείρισης των προκυπτόντων από κατεδαφίσεις ή αντικαταστάσεις στεγών μικροποσοτήτων αμιαντούχων υλικών.

Αλλά η τακτική αυτή, της άφεσης του προβλήματος στο χρόνο, επιβαρύνει την δημόσια υγεία, το περιβάλλον  και στερεί την Αχαΐα από την αξιοποίηση ενός εξαιρετικού βιομηχανικού οικοπέδου 135 στρεμμάτων.

Εμείς, η Οικολογική Δυτική Ελλάδα, θα συνεχίσουμε να πιέζουμε τους πάντες κόντρα στην αδράνεια και την αναβλητικότητα. Ήδη στείλαμε στον υπουργό κ. Φάμελλο και τον Συντονιστή ΔΕΠΙΝ κ. Παπαθεοδώρου την παρούσα ανακοίνωση, ως έκκληση να τεθεί τέρμα στην αδράνεια. Τα περιβαλλοντικά προβλήματα λύνονται εκεί που γεννώνται, δεν στέλνονται ούτε κάπου «αλλού», ούτε στις καλένδες.

Γιώργος Κανέλλης, περιφερειακός σύμβουλος, επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας

 

Λεζάντα φωτο: Στέγη δώματος από αμιαντοτσιμέντο σε συνοικία της Πάτρας. Αν ο ιδιοκτήτης την αποξηλώσει κανείς δεν μπορεί να του πει που θα την πάει.